tag:blogger.com,1999:blog-356979812011-07-30T21:40:03.207+03:00Η ζωή μας μια λεωφόρος, ένας δρόμος, ένας χωματόδρομος, ένας μονόδρομος, ένας αυτοκινητόδρομος... Λακκούβες, στροφές, σήματα, φανάρια πράσινα, φανάρια κόκκινα, θάλασσες, βουνά, πόλεις, άνθρωποι... Ότι συναντήσω στο δικό μου ταξίδι, θα το σχολιάσω εδώ...Iliasnoreply@blogger.comBlogger411100tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-25593039592477489142010-02-11T23:09:00.004+02:002010-02-12T00:19:38.251+02:00<div style="text-align: justify;">Τρέξιμο... εκτός από σωματική άσκηση, έχει αποδειχθεί και μια πρώτης τάξης ευκαιρία για εσωτερικές αναζητήσεις, αναδρομές και σχέδια για το μέλλον... <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Παρελθόν</span>, <span style="color: rgb(51, 204, 0);">παρόν</span>, <span style="color: rgb(153, 153, 255);">μέλλον</span>... Μόνος παρέα με τη μουσική και τις σκέψεις μου, όλη η ζωή περνάει από μπροστά μου...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μαντζαγριωτάκη, νήπιο, μυρωδιές, Πλάτωνος, δημοτικό, βεράντα, μπάλα, Πλάτωνος, παιδιά σπίτι παιχνίδια, Γυμνάσιο, Παρίσι, φιλίες, στενοχώριες, χαρές εκδρομές, στίβος, Λύκειο, έρωτες, εμπειρίες, αγώνες, Μαντζαγριωτάκη, διακρίσεις, εξετάσεις, όνειρα, Πάτρα, μαθηματικό, εξετάσεις, Πανεπιστήμιο Πειραιά, Πληροφορική, εξετάσεις, σχέσεις, Πειραίας, Πασαλιμάνι, Πειραϊκή, διακρίσεις, Μεταπτυχιακό, ΑΣΟΕ, Lancia, Θάνατος, ΤΕΙ Πειραιά, στρατός, μοναξιά, Θήβα, Βόλος, Λάρισα, απόλυση, ΤΕΙ, Vodafone, IBM, Opel, όνειρα, Μαγιόρκα, Βιέννη, Ελβετία, 30,</span> <span style="color: rgb(51, 255, 51);">πείσμα, αλλαγή, χρήματα, νέα δουλειά, νέα όνειρα, σπίτι μόνος, ψάξιμο, </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">δυαράκι, ελευθερία, παρέες, ζεστές στιγμές, ταξίδια, πρόταση γάμου, γάμος, οικογένεια, παιδιά, στιγμές, εμπειρίες, συγκίνηση, χέρι χέρι, τέλος....</span><br /><br />Τα παιδιά που μεγαλώσαμε μαζί, ακόμα με τα ίδια παιδιά πίνω καφέ. Τα ¨παιδιά" έγιναν επιστήμονες, στελέχη, επαγγελματίες Τα "παιδιά" παντρεύονται , κάνουν παιδιά...καθένας το δρόμο του... και φαίνεται να πετυχαίνει... Ότι κάποτε το κοιτούσαμε από χαμηλά με δέος τώρα το ζούμε, το κατακτούμε, το απομυθοποιούμε, χρόνο με το χρόνο... Ο χρόνος κυλάει, τα παλιά όνειρα βγαίνουν αληθινά, τα ανεκπλήρωτα όνειρα γίνονται νέα όνειρα, τα ασήμαντα όνειρα ξεχνιούνται. Καλές, κακές στιγμές. Όλα συμβαίνουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Εκείνα που κάποτε σκέφτηκες, τώρα γίνονται. Αυτά που τώρα σκέφτεσαι θα γίνουν, αρκεί να πρασινίσει μία μία λέξη... μέχρι το <span style="color: rgb(51, 255, 51);">τέλος</span>...<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-2559303959247748914?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-73494282000607116242009-11-15T21:07:00.007+02:002009-11-15T21:22:25.077+02:00<div style="text-align: justify;">Χρόνια και ζαμάνια... Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος απο το τελευταίο post. Ευτυχώς αφορμή για να ξαναζωντανέψει το "πεθαμένο" αυτό blog είναι η επιθυμία μου να μοιραστώ δύο φωτογραφίες που δεν χορταίνω να βλέπω. Και οι δύο τραβήχτηκαν στην υπέροχη εκδρομή που έκανα πριν μία εβδομάδα στην Ελβετία. Πέρα από τις καινούργιες εικόνες και τις υπέροχες στιγμές έφερα στις βαλίτσες μου και ένα μάτσο "καλές" φωτογραφίες. Και οι δύο φωτογραφίες έχουν προέλθει απο Tone mapped HDR (High Dynamic Range) φωτογραφίες. Όποιος θέλει περισσότερες λεπτομέριες για τις HDR και βαριέται να ψάξει στο internet ας με ρωτήσει ιδιαιτέρως!</div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">H πρώτη φωτογραφία τραβηγμένη στο Neuchatel στη γαλλόφωνη πλευρά της Ελβετίας, προέρχεται από δέκα φωτογραφίες.</div><div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SwBTZkAb7ZI/AAAAAAAADhg/3IrodS_ESPM/s1600-h/DSC08510And9more.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 284px;" src="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SwBTZkAb7ZI/AAAAAAAADhg/3IrodS_ESPM/s400/DSC08510And9more.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404411251471936914" /></a></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">Η δεύτερη τραβηγμένη στη Ζυρίχη, προέρχεται από τρεις μόνο διαφορετικές φωτογραφίες.</div><div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SwBTZxjt0SI/AAAAAAAADho/XxMk467NiOk/s1600-h/DSC08387_8_6.jpg" style="text-decoration: none;"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 283px;" src="http://3.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SwBTZxjt0SI/AAAAAAAADho/XxMk467NiOk/s400/DSC08387_8_6.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404411255109570850" /></a></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">Για περισσότερες Ελβετικές και όχι μόνο HDR, πατήστε <a href="http://picasaweb.google.gr/kapetanakis/HDRHighDynamicRange#">εδώ</a>.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-7349428200060711624?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-85880438508542925312008-12-22T15:41:00.003+02:002008-12-22T15:48:00.719+02:00<div style="text-align: justify;">Πολλούς μήνες τώρα λύνω τον περίφημο κύβο του Rubik. Με το καινούργιο μου LG Renoir (Χειροκρότημα) τράβηξα το κάτωθι βιντεάκι σε γρήγορη κίνηση. Για να προλάβω τους κακόβουλους που θα ισχυριστούν ότι είναι ανάποδο play back, να τους ζητήσω να το δουν προσεκτικά. Ο κύβος φτιάχνεται επίπεδο επίπεδο, που σημαίνει ότι αν τον διέλυσα αντί να τον φτιάξω, θα έπρεπε να τον διαλύσω με τις ακριβώς αντίθετες κινήσεις από ότι τον έφτιαξα.<br /></div><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/oTU0crhYwFs&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/oTU0crhYwFs&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Βέβαια όποιος έχει αμφιβολίες μπορεί πάντα να με καλέσει να τον λύσω μπροστά του!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-8588043850854292531?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-28147908687413045212008-11-01T14:22:00.004+02:002008-11-01T15:24:23.156+02:00<div style="text-align: center;">Το ακούω γύρω στα 2 χρόνια και δεν λέω να το βαρεθώ... Είναι μερικά τραγούδια φτιαγμένα να μένουν... </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Dierks Bentley - Long Trip Alone.<br /></div><div><br /></div><div><br /><div style="text-align: center;"><object width="425" height="344"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2yNXsWm-vKs&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/2yNXsWm-vKs&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></object><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-2814790868741304521?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-73614991987295086722008-10-07T19:35:00.005+03:002008-10-07T22:45:11.172+03:00<div style="text-align: justify;">Ο τίτλος τμήμα από μία μικρή αλλα περιεκτική φράση που διάβασα στο βιβλίο "Στον κήπο του επίκουρου" του Γιάλομ. Ολόκληρη η φράση είναι η εξής:<br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">"Όλα ξεθωριάζουν: Οι επιλογές αποκλείουν"</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;">Τα δύο κομμάτια της φράσης θα μπορούσαν να είναι και ανεξάρτητα. Το πρώτο κομμάτι "Όλα ξεθωριάζουν" μπορεί να ερμηνευτεί πως όλα με την πάροδο του χρόνου τείνουν να αφανιστούν και το συνδέει στο βιβλίο με το ότι η πραγματική ύπαρξη εμπεριέχει τον αφανισμό. </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η δεύτερη φράση "Οι επιλογές αποκλείουν" είναι αυτή που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση. Οι επιλογές αποκλείουν υπό την έννοια ότι για να πάρεις μια απόφαση και να επιλέξεις κάτι θα πρέπει να αποκλείσεις ένα ή περισσότερα άλλα. Όπως γράφει ο Γιάλομ: "<span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; ">Για κάθε ναι πρέπει να ειπωθεί ένα όχι, και κάθε θετική επιλογή σημαίνει ότι είσαι υποχρεωμένος να παραιτηθείς από άλλες. Πολλοί από μας κάνουμε πίσω μη θέλοντας να συλλάβουμε πλήρως τα όρια, τη συρρίκνωση και την απώλεια που συνδέονται άμεσα με την ύπαρξη</span>".</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-7361499198729508672?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-21165389493496723442008-10-05T22:31:00.006+03:002008-10-05T23:12:37.981+03:00<div style="text-align: justify;">Χωρίς να είμαι βιβλιοφάγος, περνάω και εγώ τις περιόδους μου... Είχα να ανοίξω βιβλίο πολλούς μήνες και από τον Αύγουστο έως τέλος Σεπτέμβρη διάβασα πέντε. Μια μικρή αναφορά λοιπόν στα πέντε βιβλία που διάβασα. Καθαρά προσωπική άποψη η οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι ικανή να κρίνει το βιβλίο μιας και οι γνώσεις μου στην λογοτεχνία είναι κάτι λιγότερο από ελάχιστες. Ως ένας απλός αναγνώστης λέω τα εξής:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">μ.χ.</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"> - Βασίλης Αλεξάκης:</span> Το διάβασα πολύ ευχάριστα. διαβάστηκε γρήγορα και περιείχε πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τον άγιον όρος. Με κούρασαν σε κάποια σημεία γρήγορες εναλλαγές που με έκαναν να χάνω τη ροή και το τέλος ήταν αρκετά αφηρημένο... Γενική εντύπωση αρκετά καλή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">Εγώ και ο Καμίνσκυ - Ντάνιελ Κέλμαν:</span> Το βιβλίο με άφησε τελείως αδιάφορο. Ο κύριος Κέλμαν γράφει με ένα περιέργο στυλ, πολύ γρήγορο θα το έλεγα. Τα διάφορα που θετικά που διάβασα για αυτό το βιβλίο και για τον ταλαντούχο Κελμαν, δεν μπόρεσα να τα διακρίνω σε αυτό το βιβλίο. Το τελείωσα με ένα αίσθημα πως δεν μου προσέφερε τίποτα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">Η θεραπεία - Σεμπάστιαν Φίτζεκ: </span>Πάρα πολύ καλό ψυχολογικό θρίλερ. Πολύ ωραία ατμόσφαιρα, φοβερή πλοκή και απροσδόκητο φινάλε. Τι άλλο να ζητήσεις από ένα θρίλερ. Αν ψάχνεις κάτι για να περάσεις την ώρα σου αλλά όχι να την χάσεις, το βιβλίο αυτό προτείνεται ανεπιφύλακτα. Το διάβασα σε 1-2 μέρες. Περιμένω με ανυπομονησία την ταινία!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">Περί Τυφλότητας - Ζοζέ Σαραμάγκου: </span>Όχι, όχι, όχι... Κλασική περίπτωση συγγραφέα και βιβλίου που σχεδόν όλοι θεωρούν υπέροχο και εμένα μου φάνηκε τραγικά βαρετό, υπερβολικό και κουραστικό. Το πήρα με συστάσεις, η ιστορία μου φάνηκε ενδιαφέρουσα αλλά από τις πρώτες κιόλας σελίδες κατάλαβα το ζόρι που θα τράβαγα για το τελειώσω. Και ίσως αυτό ηταν το λάθος μου.. Που ζορίστικα να το τελειώσω. Αν είχε κάποια πράγματα να πει αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να τα πει και στις μισές σελίδες. Η υπερβολή και η ομώτητα που περιγράφει τα γεγονότα ο Σαραμάγκου μου φαίνεται αστεία και εντελώς περιττή. Η εμμονή του με τα περιτώματα είναι επίστευτη, αηδιαστική... Το τέλος του βιβλίου ανύπαρκτο. Δεν μου άρεσε απλά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">Η Θεραπεία του Σοπενάουερ - Irvin D. Yalom:</span> Απλά υπέροχο. Ένα βιβλίο που σε κάνει να σκέφτεσαι. Λίγο ψυχολογία, λίγο φιλοσοφία και όλα αυτά δωσμένα με μυθιστορηματικό τρόπο, δημιουργούν ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Παρακολουθώντας μια ομαδική ψυχοθεραπεία έρχεσαι σε επαφή με πάρα πολλά ανθρώπινα στοιχεία και αδυναμίες, συναισθήματα και μετανοήσεις και όλα αυτά με κύριο πρωταγωνιστή το θάνατο. Αν έχεις διάθεση εκτός του να διαβάσεις, να σκεφτείς κιόλας, αυτό το βιβλίο είναι από τις κορυφαίες προτάσεις. Έχω ήδη ξεκινήσει το "Στον κήπο του επίκουρου" του Γιάλομ. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-2116538949349672344?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-76712119348340072132008-10-02T21:50:00.004+03:002008-10-02T22:14:00.648+03:00<div style="text-align: justify;">Το Βυθισμένες Άγκυρες εκτός από ένα μελωδικό τραγούδι με την κοφτερή φωνή του Μιλτιάδη Πασχαλίδη, είναι και από τα λίγα (ελάχιστα) τραγούδια που μιλάνε για τον πόνο και την δυσκολία του χωρισμού, όχι από την κλασική πλευρά του κακομοίρη που τον χωρίζουν και χτυπιέται και κλαίει, αλλά του ανθρώπου που παίρνει την απόφαση, του "κακού" ας πούμε... Έτσι δεν τον φανταζόμαστε όλοι; Άσχετα αν την ίδια στιγμή όλοι κάποια στιγμή έχουμε παίξει το ρόλο αυτού του "κακού"...<br /></div><br /><div style="text-align: center;">Θα κατεβάσω απ' το ταβάνι σου τα αστέρια<br /></div><div style="text-align: center;">Κι όλο τον κόσμο σου θ' αφήσω χτυπημένο<br /></div><div style="text-align: center;">Ξέρω στα λόγια μου ακονίζονται μαχαίρια<br /></div><div style="text-align: center;">Νιώθω να σφίγγουν την ζωή μου κρύα χέρια<br /></div><div style="text-align: center;">Και με το θάρρος μου απ' τα γόνατα κομμένο.<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όμως απόψε πρέπει να τα καταφέρω<br /></div><div style="text-align: center;">Δεν έχω δύναμη τα πόδια μου να πάρω<br /></div><div style="text-align: center;">Μακάρι να 'τανε κάπως αλλιώς δεν ξέρω<br /></div><div style="text-align: center;">Μακάρι να 'τανε και πάλι να σε θέλω<br /></div><div style="text-align: center;">Και να σου πω: "σήκω μαζί μου θα σε πάρω"<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν ξέρω ποιόν παλεύω να νικήσω<br /></div><div style="text-align: center;">Φτάνω στην πόρτα και ζυγίζω την ζωή μου<br /></div><div style="text-align: center;">Νιώθω τα μάτια σου να με τραβάνε πίσω<br /></div><div style="text-align: center;">Να μ' αγαπάνε δυο φορές για να γυρίσω<br /></div><div style="text-align: center;">Σαν βυθισμένες άγκυρες επάνω στο κορμί μου<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Βγαίνω στο δρόμο και σκουπίζω τα αίματά σου<br /></div><div style="text-align: center;">Κι όσα σου είπα δεν μπορώ να τα πιστέψω<br /></div><div style="text-align: center;">"Να μην ξεχάσεις να πιαστείς απ' τα όνειρά σου"<br /></div><div style="text-align: center;">"Να μην φοβάσαι η ζωή είναι μπροστά σου"<br /></div><div style="text-align: center;">Πόσες βλακείες είπα για να ξεμπερδέψω<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/tpn4dJdrbXY&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/tpn4dJdrbXY&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για κάποιο λόγο οι πιο συγκλονιστικοί στίχοι μου φαίνονται να είναι οι "..Νιώθω τα μάτια σου να με τραβάνε πίσω, Να μ' αγαπάνε δυο φορές για να γυρίσω...".  Το τραγούδι αυτό μιλάει τόσο ανοιχτά, τόσο ειλικρινά, τόσο άμεσα, τόσο ανθρώπινα... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-7671211934834007213?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-56360206060138614572008-09-28T22:21:00.004+03:002008-09-28T22:53:07.869+03:00<div style="text-align: justify;">Πως, Πότε, Που...<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα πάντα φαίνονται εφικτά και είναι, αρκεί ο συνδυασμός του τρόπου, του χρόνου και του τόπου να είναι ο κατάλληλος. Τα πιο απίθανα πράγματα μπορούν να επιτευχθούν και οι πιο κρυφές επιθυμίες μπορούν  να εκπληρωθούν. Τίποτα δεν είναι αδύνατον. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ερώτημα είναι πόσο πολύ ή λίγο τα κουμαντάρουμε όλα αυτά. Ποιος είναι ο σωστός χρόνος, έδωσα αυτό που έπρεπε την κατάλληλη στιγμή. Τι θα γινόταν αν... Ειδικά το τελευταίο κλασική βλακώδης απορία... Αν δεν έκανες το Α δεν θα ήξερες και τη συνέπειά του καθώς επίσης και δεν σου εγγυάται κανείς ότι αν έκανες το Β θα είχες καλύτερο αποτέλεσμα από το Α. Συμπέρασμα τα πάντα είναι ρευστά, σχετικά και απολύτως ανεξέλεγκτα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τίποτα δεν σου ανήκει ενώ ταυτόχρονα μπορείς να αποκτήσεις ότι θες. Σκέψου μία κατάσταση που οδηγήθηκε σε επιτυχία. Όλα τα "πιόνια" του παιχνιδιού στήθηκαν έτσι ώστε με τις δικές σου κατάλληλες ενέργειες (οι οποίες ίσως να μην ήταν οι μοναδικές "σωστές") να κερδίσεις την παρτίδα. Πόσο μακρινό και δύσκολο φαινόταν κάτι στην αρχή και πόσο απλά έφτασε η επιτυχία. Ο μηχανισμός μπήκε μπροστά και σαν καλοκουρδισμένο ρολόι ξεκίνησε να δουλεύει με κατάληξη την επίτευξη του μακρινού στόχου. Πόσο δύσκολο είναι να σκεφτείς, ότι οποιοσδήποτε στόχος είναι εφικτός αν τα πιόνια είναι στη θέση τους (ή τα τοποθετήσεις εσύ εκεί), ο χρόνος της πρώτης κίνησης είναι ο σωστός και οι δικές σου ενέργειες είναι αυτές που απαιτούνται στη συγκεκριμένη παρτίδα;</div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">Όλα αυτά τα μπερδεμένα κάνοντας σκέψεις για τις προσωπικές επιτυχίες και αποτυχίες.  Το μεγάλο ερώτημα το οποίο είμαι πεπεισμένος ότι ποτέ δεν πρόκειται να απαντηθεί, είναι το κατά πόσο κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά με διαφορετική κατάληξη. Ποτέ δεν θα μάθουμε. Είναι όλα προσχεδιασμένα;  Αν πιστεύεις ότι είναι τότε δεν μπορείς να κάνεις κάτι διαφορετικό, αν πιστεύεις πως μπορείς να αλλάξεις κάτι, πως είσαι σίγουρος πως αυτή η αλλαγή που επιχειρείς, δεν είναι και αυτή προσχεδιασμένη! </div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">Κάνε ότι είναι να κάνεις και προχώρα.. Διασκέδασέ το... Δεν έχεις και πολλές επιλογές!</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-5636020606013861457?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-39647152044221694192008-06-12T22:07:00.005+03:002008-06-12T22:10:14.213+03:00<div align="justify">Ανάμεσα σε όλα τα θαυμαστά του Nike + μπορείς να βάλεις τους στόχους σου και τα προσωπικά σου στοιχήματα. Έτσι ξεκίνησα από τα απλά και μετά βλέπουμε για πιο σύνθετα. 2 φορές την εβδομάδα να πηγαίνω να τρέχω μέσα στον Ιούνιο. Ακούγεται γελοίο αλλά μέχρι στιγμής δεν κατάφερα να το κάνω του προηγούμενους μήνες.<br /><br /></div><p align="center"><object id="Nike+ Runs" codebase="http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=" height="145" width="198" align="middle" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000"><param name="_cx" value="5239"><param name="_cy" value="3836"><param name="FlashVars" value=""><param name="Movie" value="http://nikeplus.nike.com/nikeplus/v1/swf/scrapablewidget/goal.swf"><param name="Src" value="http://nikeplus.nike.com/nikeplus/v1/swf/scrapablewidget/goal.swf"><param name="WMode" value="Transparent"><param name="Play" value="0"><param name="Loop" value="-1"><param name="Quality" value="High"><param name="SAlign" value=""><param name="Menu" value="-1"><param name="Base" value=""><param name="AllowScriptAccess" value="sameDomain"><param name="Scale" value="ShowAll"><param name="DeviceFont" value="0"><param name="EmbedMovie" value="0"><param name="BGColor" value="FFFFFF"><param name="SWRemote" value=""><param name="MovieData" value=""><param name="SeamlessTabbing" value="1"><param name="Profile" value="0"><param name="ProfileAddress" value=""><param name="ProfilePort" value="0"><param name="AllowNetworking" value="all"><param name="AllowFullScreen" value="false"><embed src="http://nikeplus.nike.com/nikeplus/v1/swf/scrapablewidget/goal.swf" quality="high" wmode="transparent" bgcolor="#ffffff" width="198" height="145" name="Nike+ Runs" align="middle" allowscriptaccess="sameDomain" flashvars="type=individualGoal&userDefaultUnit=km&screenName=IliasK&dateFormat=DD/MM/YY&id=1625212521&userID=350194418&region=emea&language=euen&locale=euen_eu" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></object></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-3964715204422169419?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-55058670797375069742008-06-10T21:46:00.003+03:002008-06-12T22:10:39.767+03:00<div align="justify">Η χαρά είναι μεγάλη! Επιτέλους συνδιάζω την τεχνολογία με το τρέξιμο με έναν μοναδικό τρόπο! Αγόρασα τα ωραία nike + παπουτσάκια μου και το σετάκι με τον σένσορα και τον δέκτη για το ipod. Έβαλα το σένσορα στην ειδική θήκη του αριστερού παπουτσιού και συνέδεσα τον δέκτη με το ipod. Ήμουν έτοιμος...<br /><br />Ξεκίνησα να τρέχω ακούγοντας την αγαπημένη μου μουσική ενώ το ipod κατέγραφε χρόνο, απόσταση, θερμίδες. Πατώντας το κεντρικό κουμπί μια όμορφη γυναικεία φωνή με ενημερώνει για όλα αυτά. Αν δεν θέλω να τρέχω χύμα στο κύμα επιλέγω κάποια από τα προγράμματα βάζοντας στόχο χρόνο, απόσταση ή θερμίδες... σαν να τρέχεις σε διάδρομο...<br /><br />Γυρίζω σπίτι.. συνδέω το ipod με το pc. Η τελέυταία μου προσπάθεια αποθηκεύεται στο itunes και αυτό με τη σειρά του τη στέλνει στο www.nikeplus.com. Είναι όλα εκεί.. Μέρα με τη μέρα όλα τα στοιχεία μαζεύονται. Ο καλύτερος χρόνος ανά χλμ, η μεγαλύτερη απόσταση, η συνολική απόσταση, η αυξομοιώσεις στην ταχύτητα σε κάθε διαδρομή... Ένα παιχνίδι με πρωταγωνιστή το σώμα σου!<br /><br />Πιο κάτω βλέπετε τη σημερινή πρώτη διαδρομή μου...<br /><br /></div><p align="center"><object id="Nike+ Runs" codebase="http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=" height="145" width="198" align="middle" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000"><param name="_cx" value="5239"><param name="_cy" value="3836"><param name="FlashVars" value=""><param name="Movie" value="http://nikeplus.nike.com/nikeplus/v1/swf/scrapablewidget/rundetail.swf"><param name="Src" value="http://nikeplus.nike.com/nikeplus/v1/swf/scrapablewidget/rundetail.swf"><param name="WMode" value="Transparent"><param name="Play" value="-1"><param name="Loop" value="-1"><param name="Quality" value="High"><param name="SAlign" value=""><param name="Menu" value="-1"><param name="Base" value=""><param name="AllowScriptAccess" value="sameDomain"><param name="Scale" value="ShowAll"><param name="DeviceFont" value="0"><param name="EmbedMovie" value="0"><param name="BGColor" value="FFFFFF"><param name="SWRemote" value=""><param name="MovieData" value=""><param name="SeamlessTabbing" value="1"><param name="Profile" value="0"><param name="ProfileAddress" value=""><param name="ProfilePort" value="0"><param name="AllowNetworking" value="all"><param name="AllowFullScreen" value="false"><embed src="http://nikeplus.nike.com/nikeplus/v1/swf/scrapablewidget/rundetail.swf" quality="high" wmode="transparent" bgcolor="#ffffff" width="198" height="145" name="Nike+ Runs" align="middle" allowscriptaccess="sameDomain" flashvars="type=individualRun&userDefaultUnit=km&screenName=undefined&dateFormat=DD/MM/YY&id=1960430200&userID=350194418&region=emea&language=euen&locale=euen_eu" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></object></p><div align="justify"><br /><br />Καλά χιλιόμετρα να έχουμε!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-5505867079737506974?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-60055771812973192332008-06-06T00:03:00.002+03:002008-12-09T15:45:18.936+02:00<div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SEhUtjdsTWI/AAAAAAAAB0U/yIG3bF6K4qg/s1600-h/DSC04372.JPG"><img alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SEhUtjdsTWI/AAAAAAAAB0U/yIG3bF6K4qg/s400/DSC04372.JPG" border="0" /></a> </div><br /><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" align="justify">Ήμουν εκεί, σε μία ακόμη ειδική του ράλλυ ακρόπολις. Δυστυχώς κάθε πέρσυ και καλύτερα απο πλευράς διοργάνωσης. Οι "μικροί" ερασιτέχνες Έλληνες οδηγοί αποθαρύονται να τρέξουν λόγω κόστους και τραγικής κατάστασης των ειδικών διαδρομών και φέτος οι συμμετοχές ήταν 62, οι λιγότερες από κάθε άλλη φορά. Αυτό που ευχαριστήθηκα είναι ότι η υπερειδική είχε πλήρη αποτυχία, με τις εξέδρες μισογεμάτες. Το είχα πει από πέρσυ, μετά την ταλαιπωρία και την κοροϊδία στον ιππόδρομο, ότι δεν υα ξαναπήγαινα να αφήσω λεφτά στους γελοίους.</div><br /><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SEhUuLwgDUI/AAAAAAAAB0k/ZKpDm2EjhCA/s1600-h/DSC04377.JPG"><img alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SEhUuLwgDUI/AAAAAAAAB0k/ZKpDm2EjhCA/s400/DSC04377.JPG" border="0" /></a> </div><p>Από θέαμα πάντως στην 10η Ειδική - Αγία Τριάδα, δεν τα πήγαμε και άσχημα και εδώ μπορείτε να δείτε ότι αποθανάτησα από εκείνη τη μέρα. Ένα μεγάλο μπράβο στον φίλο μου τον Νίκο που με το μικρό Seicento έδωσαν όλες τους τις δυνάμεις για ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα...<br /></p><div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SEhUuVcXGVI/AAAAAAAAB0s/koNXmsTixZo/s1600-h/DSC04379.JPG"><img alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SEhUuVcXGVI/AAAAAAAAB0s/koNXmsTixZo/s400/DSC04379.JPG" border="0" /></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-6005577181297319233?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-67922868219180992842008-05-30T21:36:00.004+03:002008-05-30T21:51:44.216+03:00<div align="center">Στην θέση του November ο καθένας βάζει ότι θέλει ή το κρατάει!<br /><br />I still can feel the softness of her hair </div><div align="center">Fallin' on my face </div><div align="center">My arms all around her </div><div align="center">There's always somethin' 'bout this time of year </div><div align="center">That takes me to that place </div><div align="center">And I remember (Yes, I remember) </div><div align="center">November<br /><br /><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fZ5mu-LtCQw&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/fZ5mu-LtCQw&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object></div><div align="center"> </div><br /><div align="center"> </div><div align="center">Lookin' back I can't explain </div><div align="center">What happened on that dark December day </div><div align="center">I guess we were just two kids </div><div align="center">Going different ways </div><div align="center"> </div><div align="center"> <br /></div><div align="left">Ήταν οι Emerson Drive - November</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-6792286821918099284?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-23468009296207192262008-04-30T10:37:00.004+03:002008-04-30T10:55:15.455+03:00<div style="text-align: justify;">Καλημέρα σας από την ηλιόλουστη Βαρκελώνη!<br /><br />Έχω κανένα μισάρωρο που ξύπνησα ενώ άλλα ρεμάλια κοιμούνται... Δικαιολογημένα βέβαια γιατί με τόση κούραση, αυπνία και ξεποδάριασμα..<br /><br />Χτες λοιπόν, μετά λοιπόν από μία μίνι στάση στη Ζυρίχη (εκπληκτική μου φάνηκε, αλλά περισσότερα μετά το σάββατο που θα έχω μία καλύτερη εικόνα) , έφτασα γύρω στο μεσημέρι στη Βαρκελώνη. Αφού ταλαιπωρήθηκα λίγο με τα τραίνα και τα μετρό τους (λάθος χάρτης τουριστικού οδηγού!, κόσμος και μεγάλη βαλίτσα), βγήκα στην περίφημη Ramblas, τον κεντρικό πεζόρομο που όλα συμβαίνουν. Υπερβολικά πολύς κόσμος, καλλιτέχνες κατα μήκους του δρόμου, φαγάδικα και καφέ. Επόμενη στάση το σπίτι που θα μέναμε. Τα παιδιά με οδληγησαν εκεί και αφού παθαίνεις το πρώτο σοκ από την είσοδο και τους κοινόχρηστος χώρους μετά το μέτριο προς κακό εσωτερικό σου φένεται παλάτι. Αξίζει να σημειωθεί βέβαια η απευθεάς θεά στον πεζόδρομο.<br /><br />Έπειτα το πρόγραμμα είχε ατέλειωτες βόλτες: στην παραλία όπου είχε ένα χάπενινγκ λόγο του αγώνα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Manchester</span> - Barcelona (1-0) , στην γοτθική γειτονιά με τα στενά δρομάκια και τις καλλιτεχνικές γωνιές και βόλτα..βόλτα.... Τελικά ύπνος από νωρίς χτες Γύρω στις 10 ήμασταν σπίτι μπας και ανασυγκροτηθούμε και είμαστε εντάξει τις επόμενες μέρες. Εγώ πάντως πετάω.. Αν συνεχίσω να ξυπνάω νωρίτερα από τους άλλους τότε μάλλον θα με ξαναδείτε..<br /><br />Άαααααντε ξυπνάτε ρεεεεεεεε!!!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-2346800929620719226?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-14579438224834479202008-04-20T13:48:00.004+03:002008-12-09T15:45:19.081+02:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SAsiYqD2C0I/AAAAAAAABiM/nwSttpNFh18/s1600-h/Asus_Eee_701.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 280px; height: 211px;" src="http://2.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/SAsiYqD2C0I/AAAAAAAABiM/nwSttpNFh18/s320/Asus_Eee_701.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191280802477247298" border="0" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br />Να και το πρώτο post από το ASUS EEE! Το μικρό laptop με την 7'' οθόνη. Μετά από περιπέτειες κατάφερα να μου το αντικαταστήσουν και επιτέλους έχω κανα δύο εβδομάδες που ασχολούμαι μαζί του. Μάλιστα αυτή τη στιγμή πέταξα το linux που είχε πάνω (όχι ότι είχε κάτι στραβό απλά ήταν linux και ήθελα να έχω τις ευκολίες μου) και έβαλα XP. Μια χαρά πάνε με κάποιες τροποποιήσεις λόγω περιορισμών χορητικόητητας. Αυτά προς το παρόν από το δοκιμαστικό post του ΕΕΕ.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-1457943822483447920?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-45264572890510746912008-03-24T20:05:00.002+02:002008-03-24T20:31:19.823+02:00<div align="justify">Ένα software για off-line blogging. Έυχρηστο εργαλείο για να γράφεις τα postakia σου πιο έυκολα ή όταν δεν έχεις σύνδεση και να τα ανεβάζεις αργότερα. Τώρα αν θα το χρησιμοποιήσω και στο μέλλον ή αν βρω κάτι καλύτερο ο χρόνος θα δείξει...<br />Για περισσότερα: <a href="http://wbloggar.com/">http://wbloggar.com/</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-4526457289051074691?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-48553001827600696552008-03-23T16:38:00.003+02:002008-03-23T16:45:43.296+02:00<div align="justify">Ακόμη μία από τις πολλές περιπτώσεις που παίρνω ένα CD και τελικά το ακούω (άλλο πράγμα από το βάζω να παίζει..) έπειτα από αρκετό καιρό.<br /><br />Είχα πάρει το τελευταίο cd του Gary Allan "Living Hard" πριν τα Χριστούγεννα και μόλις την προηγούμενη εβδομάδα το άκουσα προσεκτικά. Πολλά όμορφα κομμάτια σε αυτό το album, αλλά αυτό που μου κόλλησε περισσότερο είναι το "As Long As You're Loοking Back" :<br /><br /></div><p align="center"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-6e7fcee60c31d8fd" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v19.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D6e7fcee60c31d8fd%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331349067%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D57F36F092945FCB1972B0CB5E7F47A224A46812D.6D86903FF47FDD929F786A823166641124227D13%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D6e7fcee60c31d8fd%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dgw8luinUEXKL-O4P3Gr5gzZISkU&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v19.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D6e7fcee60c31d8fd%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331349067%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D57F36F092945FCB1972B0CB5E7F47A224A46812D.6D86903FF47FDD929F786A823166641124227D13%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D6e7fcee60c31d8fd%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dgw8luinUEXKL-O4P3Gr5gzZISkU&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-4855300182760069655?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-34987263113256257362008-01-28T20:42:00.000+02:002008-12-09T15:45:19.354+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/R54oAhI6rtI/AAAAAAAABTQ/rRQBD8QHNyI/s1600-h/DSC04326.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/R54oAhI6rtI/AAAAAAAABTQ/rRQBD8QHNyI/s400/DSC04326.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160606212374048466" /></a><br /><br /><div align="justify">Σίγουρα μερικά πράγματα δεν είναι τυχαία... Όσοι με ξέρετε, θα ξέρετε την αγάπη μου για τη φωτογραφία. Πήρα πρόσφατα την ψηφιακή <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">SLR</span> μηχανή μου, δεύτερο φακό, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">φιλτράκια</span>, θήκες και έχω βρεθεί να πηγαίνω εκδρομή και να σέρνω μαζί μου το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">μπαουλάκι</span> μου...</div><br /><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Σήμερα λοιπόν έψαχνα για την παλιά αναλογική <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">SLR</span> του πατέρα μου. Θυμάμαι να την είχε πάντα μαζί του. Σε διακοπές, σε εκδηλώσεις, σε απλές καθημερινές στιγμές. Αυτό που δεν είχα ζήσει και <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">αγνοούσα</span> ήταν αυτό που ανακάλυψα σήμερα. Ξέθαψα λοιπόν τη <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">Zenith.</span> Ρώσικο εργαλείο... <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6">στιβαρό</span> και αξιόπιστο.. Την επεξεργάστηκα, δεν <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_7">πολύ</span> κατάλαβα τις ρυθμίσεις... Θα το ψάξω όμως.... Αφού τελείωσα με αυτά που ήξερα, <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_8">θυμόμουν</span> μία μεγάλη δερμάτινη τσάντα σαν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">μπαουλάκι.</span> Την έψαξα στην αποθήκη, την βρήκα και την κατέβασα...</div><br /><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Ανοίγοντας το δερμάτινο σκονισμένο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">μπαουλάκι</span>, ένας κόσμος αποκαλύφθηκε μπροστά μου. Τελικά δεν ήξερα μάλλον τίποτα για τη σχέση του πατέρα μου με τη φωτογραφία. Φίλτρα, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">tele-converter</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">converter</span> για <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13">macro</span>, φωτόμετρο, ειδικά φίλτρα για εφέ, και τρελός εξοπλισμός για δημιουργία <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14">slides.</span> Χαμογέλασα, ένιωσα ευτυχισμένος... </div><br /><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Σε άλλο κουτί, βρήκα μέχρι και αχρησιμοποίητα φιλμ για <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15">slides.</span> Καρούλι με τον γάμο των δικών μου και καρούλι από την βάφτιση μου.. Μιλάμε για ταινία πριν το 1980! Ανυπομονώ να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_16">βρω</span> χρόνο, να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_17">στίσω</span> τον <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18">Projector</span> και να δω τα παλιά <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19">slides.</span> Αν έχει και κανείς ιδέα που μπορώ να πάω τα παλιά καρούλια να τα κάνω <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20">DVD.</span>..</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Κρίμα να μην είσαι εδώ να μου τα δείξεις και να μου τα εξηγήσεις όλα αυτά....</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-3498726311325625736?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-82278921415459355532007-11-18T00:35:00.000+02:002008-12-09T15:45:19.620+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/Rz9ynkxFhPI/AAAAAAAABIA/cna9Q09Nj6E/s1600-h/DSC01410.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5133948124435678450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/Rz9ynkxFhPI/AAAAAAAABIA/cna9Q09Nj6E/s400/DSC01410.JPG" border="0" /></a><br /><div align="justify">Σήμερα το απόγευμα και έπειτα από περισσότερο από ένα χρόνο, πήγαμε για καφεδάκι στο Ethnique στη Ν. Σμύρνη. Ένας μέρος που παλιότερα πηγαίναμε πολύ συχνά, ένα μέρος μικρό που θυμίζει φοιτητική καφετέρια λόγω των παιχνιδιών που έχει αλλά κατά τα άλλα τίποτα τρομερό. </div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Σήμερα λοιπόν θυμηθήκαμε με τον Δημητράκη να παίξουμε Σκάκι. Παλιότερα έπαιζα αρκετά και τώρα δεν θυμόμουνα τι χρώμα τετράγωνο πρέπει να έχω στα αριστερά μου για να είναι σωστά τοποθετημένη η σκακιέρα. Παρόλαυτα ξαναθυμηθήκαμε τη μαγεία του σκακιού. Αν εξαιρέσεις τις παροτρύνσεις και τη γκρίνια του Δημήτρη να παίζω πιο γρήγορα, η παρτίδα ήταν περίφημη και πως να μην ήταν αφού πέρα από την αρχή που στριμώχτηκα μετά έκανα κουμάντο και τελικά κέρδισα. </div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Το σκάκι έχει κάτι μαγικό. Σε κάνει να σκέφτεσαι, ακονίζεις το μυαλό σου, γίνεσαι πιο ευφυής, και ξεδιπλώνεις τον χαρακτήρα σου. Ο τρόπος που παίζεις αντικατοπτρίζει το λιγότερο, την ψυχική κατάσταση που είσαι εκείνη την στιγμή αλλά και γενικότερα τον τρόπο που λειτουργείς. Άλλος θυσιάζει, άλλος προφυλάσσει αυτά που έχει, άλλος είναι επιθετικός, άλλος παίζει συντηρητικά, άλλος παίζει με συγκεκριμένα πιόνια περισσότερο και ο καθένας τα ιεραρχεί διαφορετικά και συνδυάζει όπως νομίζει όλα τα προηγούμενα. Αυτός είναι μάλλον και ο λόγος που δεν παίζουμε πολύ τελευταία. Στον ελέυθερο χρόνο, θες να κάνεις κάτι που δεν έχει σκέψη και δεν σε κουράζει σε κανένα επίπεδο.</div><br /><div align="justify"></div><div align="justify">Σήμερα για παράδειγμα ο Δημήτρης έπαιζε πολύ με τους στρατιώτες (εξού και η ερώτηση μου "Είσαι πιονάκιας;") ενώ εγώ λύσσαξα με την βασίλισσα να την πηγαίνω πέρα δώθε και να θυσιάζω χωρίς δισταγμό κάποιο πιόνι για την επίτευξη ενός μεγαλύτερου σκοπού. Τελικά οι δύο μου πύργοι και το αλογάκι έδωσαν την λύση. Τέλος παιχνιδιού...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-8227892141545935553?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-34088277719496246862007-11-14T23:04:00.000+02:002007-11-14T23:27:23.654+02:00<div align="justify">Εξαφανισμένος τόσο καιρό, περιμένω άλλοτε υπομονετικά και άλλοτε όχι, να παραλάβω το αυτοκίνητο μου (ναι ναι αυτό που μας απασχόλησε στην αρχή αυτού του blog). Με λίγα λόγια η Dyna Motors έχει καθυστερήσει στην παράδοση και μου έχει σπάσει τα νεύρα. Η παράδοση θα γινόταν το αργότερο μέχρι τις 6 Νοεμβρίου. Από τότε ξεκίνησε η γνωστή ιστορία, και αύριο και από Δευτέρα..και αύριο Σήμερα ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα το έπαιρνα. Αλλά στη 1 το μεσημέρι σκάει τηλέφωνο ο κ. Τάδε με ενημερώνει ότι δεν μπόρεσαν να βγάλουν τις πινακίδες. Και άντε νεύρα και άντε περίμενε αύριο μπας και το πάρεις.<br /><br />Τουλάχιστον μέσα σε αυτό τον χαμό βρήκα επιτέλους πάρκινγκ, οπότε το "τερατάκι" απέκτησε το σπίτι του. Επίσης από την απελπισία πήγαμε και το είδαμε από κοντά σήμερα το απόγευμα. Έστεκε μόνο του και στεναχωρημένο, περιμένοντας τον ιδιοκτήτη του... Κατά τα άλλα σκατά. Ευτυχώς που είναι το αυτοκίνητο να περιμένουμε και κάποιες καλές παρέες που μας κάνουν να ξεχνιόμαστε.<br /><br />Απόρησα με τους ανθρώπους, μετά το ξανασκέφτηκα, μετά εκνευρίστηκα, μετά στεναχωρήθηκα, μετά πείσμωσα, μετά απογοητεύτηκα. Όλοι έχουμε την τάση να ρίχνουμε την αιτία των πραγμάτων στο κενό, στο αόρατο, στη μοίρα. Ο χαμός του πατέρα μου μεταξύ των χιλιάδων πραγμάτων που μου άφησε, με έμαθε και να κάνω αυτό που θέλω να κάνω σήμερα. Αύριο μπορεί να μην υπάρχω. Θα βάλω λοιπόν όλες μου τις δυνάμεις στο να κάνω κάτι και να το κάνω ΤΩΡΑ! Όχι στο να πείσω τον εαυτό μου να μην το κάνω και μέσα μου να περηφανεύομαι ότι πήρα την πιο σημαντική και δύσκολη απόφαση στον κόσμο (Τα πράγματα δουλεύουν πολύ πιο απλά). Χαλαρά να το αφήσω στην άμοιρη μοίρα και μετά τι; Τι έγινε; μου βγήκε; αν δεν μου βγήκε δεν φταίει η μοίρα αλλά εγώ που το άφησα σε αυτή. Ασυναρτησίες; μπορεί... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-3408827771949624686?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-31609354308083322482007-11-10T23:36:00.000+02:002007-11-10T23:52:18.809+02:00Περιμένοντας το Δημήτρη να πάρει τηλέφωνο σκέφτομαι:<br /><br />- Αργεί και δεν με παίρνει και θα πέσω να κοιμηθώ και δεν θα πάω πουθενά.<br />- Τι να κάνει ο άλλος ο Δημ. ο Κ., να έχει βγει με το νέο του μωρό;<br />- Ποια μέρα θα πάω να πάρω τα παπουτσάκια που έχω δει;<br />- Που θα πάω την πρώτη βόλτα με το νέο αυτοκίνητο.<br />- Δεν μπορώ να θυμηθώ τι έφαγα χτες <br />- Δεν μπορώ να θημηθώ ακριβώς την παλιά διαρύθμιση του Olypmico.<br />- Θα φυλάξω τη μικρή σοκοφρέτα ως κόρην οφθαλμού<br />- Το Παρίσι είναι όσο ωραίο το θυμάμαι;<br /><br />Τι πρόβλημα έχετε; Δικό μου είναι ότι θέλω γράφω;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-3160935430808332248?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-25949523564229091352007-10-28T10:33:00.000+02:002007-10-28T11:01:41.363+02:00<div align="justify">Η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου είναι μέρες που κάποτε έγιναν κάποια ιστορικά γεγονότα και στις μέρες μας γίνονται οι περίφημες παρελάσεις! Αυτό το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">post</span> δεν έχει σκοπό να ασχοληθεί με το κατά πόσο είναι <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">ξεπερασμένες</span> οι παρελάσεις, καλές ή κακές.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Από πολύ μικρός (πριν ξεκινήσω να κάνω παρέλαση) θυμάμαι την παρέλαση σαν ένα κοινωνικό γεγονός. Όλη η πόλη ήταν στους δρόμους και στην κεντρική πλατεία για να δει την παρέλαση και να πιει έπειτα τον καφέ της. Έβλεπες πολύ κόσμο, συναντούσες γνωστούς που είχες να δεις καιρό και τέλος <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">πάντων</span> γινόταν κάτι διαφορετικό, σαν όλος ο κόσμος συμμετείχε σε κάτι κοινό. Η πόλη έπαυε να είναι απρόσωπη και έμοιαζε με το κάθε μικρό χωριό ή <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">κωμόπολη</span> στην οποία όλοι έκαναν το ίδιο ακριβώς πράγμα.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Στα σχολικά χρόνια. αρχικά συμμετείχαμε στην παρέλαση και έπειτα όλη η παρέα με τα χίλια ζόρια, από τον πολύ κόσμο, βρίσκαμε τραπέζι και καθόμασταν για καφέ. Στα πρώτα χρόνια μετά το σχολείο, άνετοι και ωραίοι, χαζεύαμε την παρέλαση, περιμέναμε να περάσει το παλιό μας σχολείο, χαζεύαμε κοριτσάκια (μέσα στο πρόγραμμα και αυτό) και βέβαια μαζευόμασταν για τον <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">καθιερωμένο</span> καφέ! Υπήρχε κάτι αυτονόητο στην όλη διαδικασία. Παρέλαση=βόλτα=καφές. Ήταν κάτι πολύ όμορφο σχεδόν ιερό.</div><br /><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια βλέπω πως είμαι ο μόνος που αισθάνεται με τον ίδιο τρόπο. Ξέρεις πόσα τηλέφωνα έκανα; Ο ένας είχε δουλειά, ο άλλος κοιμότανε, ο άλλος μνημόσυνο, ο άλλος άφαντος. Τελικά μέρα με τη μέρα, από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο όλα οδηγούν στο ίδιο. Μεγαλώσαμε και αλλάξαμε, ξεχάσαμε. Ίσως είναι λογικό και είναι περίεργο που εγώ είμαι κολλημένος να θέλω να κάνω πράγματα που έκανα και πριν 5 χρόνια και να αρνούμαι να δεχτώ ότι περάσαν τα χρόνια και αλλάξαμε. Αλλά πιστεύω <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_5">βαθιά</span> μέσα μου, πως αυτά είναι που μας κάνουν να μην ξεχνάμε ποιοι είμαστε. Όσα και να πετύχουμε και να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6">προχωρήσουμε</span> στη ζωή μας και όσο είμαστε ακόμη χωρίς υποχρεώσεις (γυναίκες, παιδιά) δεν θα έπρεπε να γυρνάμε την πλάτη σε αυτά με τα οποία μεγαλώσαμε (και δεν είναι πολλά που θα θυμόμαστε από αυτή την άχρωμη και απρόσωπη πόλη). </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Η ώρα είναι 11 παρά 5 και εγώ θα έπρεπε να είμαι στους δρόμους...</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-2594952356422909135?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-45645346769730351152007-10-20T16:44:00.000+03:002008-12-09T15:45:19.844+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RxoL_oUWLwI/AAAAAAAABDY/q4APT5qJHFM/s1600-h/IMG_2935.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123420713869782786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RxoL_oUWLwI/AAAAAAAABDY/q4APT5qJHFM/s400/IMG_2935.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Επιτέλους φαίνεται να φθινοπώριασε! Ακούω τη βροχή να πέφτει έξω και είναι τόσο όμορφα... Τόσα καλά μαζί... Ο τόπος χρειάζεται νερό, η εποχή επιτέλους μπαίνει, η ατμόσφαιρα καθαρίζει και που το βάζεις ότι πλένεται και το αυτοκίνητο που έχει 2 μήνες άπλυτο;</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Κοιτώντας έξω και βλέποντας το πάρκο στα φθινοπωρινά του, μου ήρθε στο μυαλό ένα παλιό ρεμπέτικο, από τα αγαπημένα τραγούδια του πατέρα μου..</div><div align="justify"></div><br /><div align="center">Σιγανοψιχάλισμα. Σιγανοψιχάλισμα</div><div align="center">δάκρυ δάκρυ πέφτουνε της βροχής οι στάλες</div><div align="center">Πού να είσαι χάθηκες, να με σκάσεις βάλθηκες</div><div align="center">έχω λίγες συμφορές, θα μου φέρεις κι άλλες</div><div align="center">με χτυπούν στο πρόσωπο σιγανοψιχάλες</div><div align="center"></div><br /><div align="center">Η βροχή δυνάμωσε, η βροχή δυνάμωσε</div><div align="center">για ποιο λόγο άργησες δεν καταλαβαίνω</div><div align="center">μήπως ξελογιάστηκες μ' άλλη αγάπη πιάστηκες</div><div align="center">έχω σου τ' ομολογώ το μυαλό χαμένο</div><div align="center">άρχισα ν' ανησυχώ και σε περιμένω</div><div align="center"></div><br /><div align="center">Ειν' η ώρα εννιάμισι, ειν' η ώρα εννιάμισι</div><div align="center">αν και πέφτει η βροχή, περιμένω ακόμα</div><div align="center">πού να λησμονήθηκες και δε με λυπήθηκες</div><div align="center">η αγωνία μου 'φερε την ψυχή στο στόμα</div><div align="center">ειν' η ώρα εννιάμισι μα περιμένω ακόμα</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-4564534676973035115?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-68933460179061389502007-10-19T16:02:00.000+03:002007-10-19T16:08:17.979+03:00<div style="text-align: justify;">Κάτι χάζευα στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">internet</span> και τράκαρα την <span style="font-weight: bold;">Faith Hill</span>. Για να μην το κουράζουμε, η Faith πέρα από πολύ ωραία γυναίκα, πετυχημένη τραγουδίστρια, γυναίκα του <span style="font-weight: bold;">Tim <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">McGraw</span></span> και μητέρα δύο παιδιών έχει κάτι που λίγες γυναίκες έχουν. Το βλέμμα...<br /><br />Το παρακάτω βίντεο είναι το τραγούδι "Lets Make Love", ντουέτο με τον Tim και ένα από τα πιο ωραία Video Clips που έχω δει, για το συγκεκριμένο πάντα είδος τραγουδιού. Όχι απολαύστε το, απολαύστε την!<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/r4igbsU1kZc"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/r4igbsU1kZc" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-6893346017906138950?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-43764165563935473972007-10-15T00:31:00.000+03:002007-10-15T00:39:46.437+03:00<div align="justify">Μήπως μερικές φορές αισθάνεσαι λίγο μαλάκας; Και φταις βέβαια, γιατί δεν σου έχει δώσει κανείς το δικαίωμα να έχεις απαιτήσεις. Είναι δύο μέρη. Το ένα περιμένει. Το άλλο δεν του έχει πει να περιμένει. Το ένα έχει σκεφτεί ότι αξίζει να περιμένει γιατί θα εμφανιστεί. Το άλλο δεν θέλει, δεν νιώθει την ανάγκη ή δεν μπορεί. Το ένα ελπίζει μέχρι την τελευταία στιγμή και <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">πιστεύει</span> πως το άλλο ξέρει ότι το περιμένει. Το άλλο στο τέλος εμφανίζεται τυχαία και προσπερνά. Το ένα μένει με την απορία. Το άλλο συνεχίζει κανονικά, δεν τρέχει τίποτα. Το ένα μένει με την <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">απογοήτευση</span> που του προσέφερε όχι <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">το</span> άλλο αλλά ο ίδιος του ο εαυτός.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-4376416556393547397?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-19251743963328680522007-10-10T11:13:00.000+03:002007-10-10T11:29:30.746+03:00<div style="text-align: justify;"> <p class="MsoNormal">Γενέθλια σήμερα και κλείνω τα 28. Τα άσχημα είναι ότι μεγαλώνω, το ευχάριστο είναι ότι έχω ακόμα για τα 30. Πότε έφτασα ως εδώ δεν μπορώ να καταλάβω. Πριν λίγο καιρό ήμουν φοιτητής, εκεί έχω μείνει. Ο λίγος καιρός βέβαια δεν είναι πια τόσο λίγος, έχουν περάσει 9 χρόνια από τότε.<br /><br />Σήμερα μπορώ να πω ότι δεν είχα διάθεση όπως και τις προηγούμενες μέρες. Και όμως συνέβη κάτι τόσο απλό και ειλικρινές το πρωί στη δουλειά που με έκανε να χαμογελάσω και συγκινήθηκα πραγματικά. Μου την έστησαν κανονικά. Ο Μ. με παίρνει και πάμε για καφέ στην κουζίνα και μετά από λίγα λεπτά εμφανίζονται η Γ. και η Β με το κεράκι και το δωράκι! Τι απλές και υπέροχες στιγμές. Δεν νομίζω να μου το έχουν ξανακάνει σε φάση έκπληξης ή αν το είχαν ξανακάνει πάνε χρόνια και το έχω ξεχάσει. Πραγματικά ήταν πολύ σημαντικό για μένα. Σας ευχαριστώ πολύ παιδιά...<br /><br />Και για τους περίεργους εκτός από την όμορφη καρτούλα, το δώρο περιλάμβανε μία ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ κούπα (ομολογουμένως η προηγούμενη ήθελε σουτ) και ένα γουρουνάκι για να αποταμιεύω (αυξημένες ανάγκες βλέπετε λόγο αγοράς αυτοκινήτου)!<br /><br />Ακόμα και ο καφές μοιάζει καλύτερος στην καινούργια κούπα :-)</p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-1925174396332868052?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-16720007395462283932007-10-10T00:10:00.000+03:002007-10-10T00:37:38.018+03:00<div align="justify">Όπως θα δείτε και στο πλαϊνό μέρος του Blog, έχω βάλει ένα νέο αντικείμενο με τίτλο Call me.Όλο αυτό είναι μία έξυπνη ιδέα η οποία δυστυχώς όμως δεν νομίζω να πιάσει. Το <a href="http://www.jaxtr.com/">Jaxtr</a> σου επιτρέπει να σε πάρει κάποιος τηλέφωνο, στο φυσικό σου τηλέφωνο (κινητό/σταθερό) χωρίς να γνωρίζει τον αριθμό σου. Το Jaxtr κάνει τον ενδιάμεσο και να πως λειτουργεί.<br /><br />Θες εσύ να με καλέσεις και πατάς το κουμπάκι που λέει Dial by phone. Το Jaxtr σε ρωτάει τον αριθμό του τηλεφώνου σου από το οποίο θες να μιλήσεις και αμέσως μετά το τηλέφωνό σου χτυπάε, το σηκώνεις και τότε καλεί και εμένα. Έτσι βρισκόμαστε να μιλάμε από τα τηλέφωνά μας μέσω Jaxtr. Αυτό το κομμάτι από όσο έχω κατάλάβει είναι δωρεάν. Δυστυχώς όχι απεριόριστα. Έχεις κάποιες μονάδες οι οποίες το μήνα κρατάνε για 5 λεπτά. Προφανώς αν έχεις χρήμα αγοράζεις και άλλες. Το επόμενο βήμα είναι ότι τελικά το Jaxtr σου δίνει έναν αριθμό τηλεφώνου τον οποίο μπορείς να καλέσεις από οποιδήποτε τηέφωνο και θα χτυπήσει το δικό μου τηλέφωνο. Έτσι δεν εξαρτάσαι από το internet και οποιαδήποτε στιγμή μπορείς να πάρεις τον άλλον. Θεωρητικά ο αριθμός που καλείς είναι πολύ φθηνός σε σχέση με το να έκανες την κλήση κανονικά. Προφανώς το τελευταίο ελέγχεται...<br /><br /></div><div align="center"><embed name="jaxtrwidget" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" align="middle" src="http://www.jaxtr.com/user/flash/jaxtrwidget.swf" width="305" height="202" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="sameDomain" wmode="transparent" bgcolor="#ffffff" quality="high" flashvars="titleJaxtr=Connect%20by%20phone%21&amp;userJaxtr=ikapet&amp;apiURL=http://www.jaxtr.com/user&amp;apiURLAlt=http://www.jaxtr.com/user&amp;sc=Website"></embed></div><br /><div align="justify">Σε λίγες μέρες βλέπω να το καταργώ αλλά μου φάνηκε ωραία ιδέα να μπορεί να σε παίρνει ο καθένας τηλέφωνο χωρίς να ξέρει το νούμερό σου. Τουλάχιστον αξίζει μια δοκιμή, γι'αυτο και το έβαλα εδώ. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-1672000739546228393?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-5081149341481844052007-10-06T11:54:00.000+03:002008-12-09T15:45:20.245+02:00<div align="justify"> Μεγάλες στιγμές ζήσαμε χτες το βράδυ! Αφού πήγαμε με μια παρέα για ένα κυριλέ ποτό από αυτά που συνηθίζουμε σε ένα ήσυχο μπαράκι, κάποιος πετάει ότι πρέπει να πάμε και καμία πίστα, κανένα μπουζούκι που λέμε πιο λαϊκά. Και τότε, εγώ ο φωστήρας πετάω την κορυφαία ιδέα. Αν είναι να πάμε κάπου, πάμε Τερλέγκα να το ευχαριστηθούμε. Τι ήταν να το πω, άλλο που δεν ήθελαν οι περισσότεροι και έτσι ξεκινήσαμε για το νυχτερινό κέντρο γοργόνες στον Πειραιά Δεν μπορώ να περιγράψω το πόσο μου έχει λείψει αυτή η μικρή τρέλα, το να ξεφύγεις από τα συνηθισμένα, να πεις τελείως εκτός προγράμματος πάμε εκεί και σε λίγη ώρα να είσαι.<br /></div><div align="justify"> </div><br /><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RwdTQYUWLiI/AAAAAAAAA_Y/DLWfKkkC1tc/s1600-h/06102007107.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118151042400661026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RwdTQYUWLiI/AAAAAAAAA_Y/DLWfKkkC1tc/s320/06102007107.jpg" border="0" /></a>Ένα όνειρο ζωής θα γινόταν πραγματικότητα. Πόσα χρόνια τώρα θέλω να ακούσω και να δω τον θεό Τερλέγκα ζωντανά. Είχε έρθει η στιγμή. Η άλλη μεγάλη έκπληξη ήταν ότι μαζί στο κέντρο τραγούδαγε η κορυφαία Έφη Σαρρή! Το μαγαζί μικρούλι, και με λίγο κόσμο. Κόσμο βέβαια εκλεκτό. Χετούλες, αφάνες, ξανθές ξεπλυμένες κυρίες, πενηντάρηδες λαχαναγοράς με ξανθές δίμετρες υπάρξεις Ότι έπρεπε για να δένει με το γενικότερο περιβάλλον. Εκεί που πήγαμε για ένα ποτό στο μπαρ, βρεθήκαμε σε τραπέζι με μπουκάλι (μέχρι εκεί.. λουλούδια δεν πήραμε!).</div><br /><div align="justify">Μετά τις εισαγωγές, εμφανίστηκε το πρώτο μεγάλο όνομα του μαγαζιού, η Εφούλα η Σαρρή. Χρόνια στο κουρμπέτι, ήταν πολύ δυνατή μην το γελάτε καθόλου! Την ευχαριστηθήκαμε όλοι! Στα κρεβάτια τα ξένα, τι είχαμε τι χάσαμε, και μου έρχεται ζαλάδα να ξέρω πως γυρίζεις γυμνός μες την Ελλάδα και πολλά άλλα.<br /><br /></div><div align="justify">Μετά όμως ήταν η σειρά για τον ένα και μοναδικό τον δικό μας άνθρωπο. Βασίλης<a href="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RwdTgIUWLjI/AAAAAAAAA_g/KfDz8F_gH_k/s1600-h/06102007121.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118151312983600690" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 314px; CURSOR: hand; HEIGHT: 242px" height="227" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RwdTgIUWLjI/AAAAAAAAA_g/KfDz8F_gH_k/s320/06102007121.jpg" width="303" border="0" /></a> Τερλέγκας. Ξεκινάει με τρελή εισαγωγή και μπαίνει ο καλλιτέχνης τραγουδώντας "Μια γαρδένια η καρδιά μου, μα δεν άντεξε....". Τρελός ενθουσιασμός. Ο κόσμος έξαλλος! Τραγούδια, λουλουδικό στην πίστα, λίγο νευρικό γέλιο (από την συγκίνησή μου θα ήταν) και καμπάνα η φωνή του Βασίλη. Ο τύπος δεν παίζεται. Αν και είναι για ειδικό κοινό, γνήσια λαϊκό και πονεμένο, τα τραγούδια που ξέραμε ήταν σαν να τα άκουγες από το cd. Παραγγελιά, Στροφές, Θεός δεν είμαι, Φωτογραφία, Όρθια μένουν τα κλαδιά.. τι να πρωτοθυμηθείς από το τεράστιο ρεπερτόριό του. Τελικά μόλις ο καλλιτέχνης ολοκλήρωσε το πρώτο μέρος του προγράμματος του, φύγαμε με μία τεράστια ικανοποίηση. </div><br /><div align="justify"> </div><div align="justify">Έζησα μοναδική εμπειρία, τουλάχιστον εμπειρία που δεν τη ζω κάθε μέρα.. εμπειρία που έκανε αυτή την Παρασκευή λίγο ξεχωριστή, την έκανε μία Παρασκευή που θα τη θυμάμαι. Και όπως λέει και ο καλλιτέχνης: "<br /></div><br /><div align="center">Εγώ τον ίσιο δρόμο</div><div align="center">τον άφησα νωρίς </div><div align="center">και τον δικό μου νόμο </div><div align="center">αν ψάξεις θα τον βρεις. </div><div align="center"><br /> </div><div align="center">Χορεύω πια για μένα<br />παραγγελιάς χορό </div><div align="center">και με σπασμένα φρένα </div><div align="center">κοντράρω τον καιρό.</div><div align="center"><br /> </div><div align="center">Τον ίσιο δρόμο </div><div align="center">τον περπάτησα εγώ από την άλλη, </div><div align="center">έτσι βαδίζουν<br />οι τρελοί, οι δυνατοί και οι μεγάλοι..."</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-508114934148184405?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-75434039464222115972007-10-04T00:10:00.000+03:002008-12-09T15:45:20.254+02:00<div style="margin: 0px auto 10px; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RwQFZ4UWLgI/AAAAAAAAA-c/0TahP0VUNIs/s1600-h/DSC02104.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RwQFZ4UWLgI/AAAAAAAAA-c/0TahP0VUNIs/s400/DSC02104.JPG" border="0" /></a> </div><div style="clear: both; text-align: justify;" align="justify">Είναι μέρες που είναι πολύ δύσκολες και κάνεις υπομονή να περάσουν με την ελπίδα ότι η επόμενη θα είναι καλύτερη. Γνωρίζεις πως αυτά που σε ταλαιπωρούν είναι μηδαμινά μπροστά στα προβλήματα που έχουν πολλοί εκεί έξω με την μόνη διαφορά ότι αυτά είναι δικά σου. Συνήθως μια μέρα όλο το φως που περιμένεις να γεμίσει τη ζωή σου ξεπετάγεται με μιας και σε τυφλώνει και τα αλλάζει όλα, σαν να πιεζόταν χρόνια να βγει, σαν να μαζεύοταν με τον χρόνο και να περίμενε την κατάλληλη στιγμή να σκάσει. </div><br /><div style="clear: both; text-align: justify;" align="justify"></div><div style="clear: both; text-align: justify;" align="justify"><strong>Όχι σήμερα η μέρα μου δεν ήταν μία άσχημη μέρα. </strong></div><br /><div style="clear: both; text-align: justify;" align="justify"><strong></strong></div><div style="clear: both; text-align: justify;" align="justify"><strong>Σήμερα η μέρα μου ήταν από αυτές που μαζεύουν φως.... Υπομονή και κάποια στιγμή θα ξεχυθεί.<br /></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-7543403946422211597?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-48080449519324999822007-09-22T17:05:00.000+03:002008-12-09T15:45:20.408+02:00<div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RvUhOoUWLYI/AAAAAAAAA7o/5UH9O_A42Zw/s1600-h/DSC01435.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RvUhOoUWLYI/AAAAAAAAA7o/5UH9O_A42Zw/s400/DSC01435.JPG" border="0" /></a> </div><div style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center" align="justify"></div><p><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"></a></p><p align="center"><br />Hear that lonesome whippoorwill<br />He sounds too blue to fly.<br />The midnight train is whining low<br />I'm so lonesome I could cry.<br /><br />I've never seen a night so long,<br />When time goes crawling by.<br />The moon just went behind a cloud,<br />To hide its face and cry.<br /><br />Did you ever see a Robin weep,<br />When leaves begin to die?<br />That means he's lost his will to live.<br />I'm so lonesome I could cry.<br /><br />The silence of a falling star,<br />Lights up a purple sky.<br />And as I wonder where you are,<br />I'm so lonesome I could cry.<br />I'm so lonesome I could cry.<br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-4808044951932499982?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-52218869191607377392007-09-17T18:57:00.000+03:002007-09-18T09:15:33.369+03:00<div align="justify">Μία μέρα μετά τις εκλογές και δεν μπορώ να μην σχολιάσω αρκετά πράγματα. Ίσως είναι ακόμα νωρίς και δεν θα είμαι σωστός και αντικειμενικός αλλά έχω μια εσωτερική ανάγκη να εξωτερικεύσω τις σκέψεις μου (γι' αυτό μάλλον έχω και αυτό εδώ το blog). Ακολουθούν σκόρπιες και μη σκέψεις.Πολύ μεγάλη ήττα για το ΠΑΣΟΚ, σχεδόν έκπληξη. Δεν ξέρω τι δημοσκοπήσεις είχαν δει και γνώριζαν τα στελέχη αλλά δεν πιστεύω ότι και αυτοί περίμεναν τέτοια ήττα και το σημαντικότερο τέτοια απώλεια δύναμης. Προσωπικά πίστευα ότι θα ήταν ντέρμπι και όπως όπως και πολλοί άλλοι διαψεύστηκα πανηγυρικά.</div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Έφυγαν λοιπόν ψηφοφόροι και τροφοδότησαν τα υπόλοιπα κόμματα. Και τι κατάφεραν; Ανέβηκε η δύναμη του ΚΚΕ και η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ. Μπράβο και μετά; Άντε μπήκε και το ΛΑΟΣ στη βουλή κυρίως από ψηφοφόρους στη ΝΔ. Τα μικρά κόμματα μας έπρηξαν πριν τις εκλογές ότι δεν είναι χαμένη ψήφος προς τα μικρά κόμματα και να σπάσουμε το δικομματισμό. Ε λοιπόν συγχωρέστε με αλλά νομίζω πως είναι χαμένη ψήφος για δύο λόγους. Ο πρώτος και ίσως πιο αδύναμος είναι ότι με αυτόν τον τρόπο τελικά βοήθησαν να βγει η ΝΔ. Δεύτερος είναι ότι στην ελληνική πραγματικότητα δεν έχουν λόγο ύπαρξης πολλά κόμματα στη βουλή. Και εξηγούμαι:</div><br /><div align="justify"></div><div align="justify">Βοήθησαν να νικήσει η ΝΔ. Θα μου πει κάποιος και τι έγινε, το ίδιο είναι. Σωστό και αυτό απλά εξοργίζομαι να ξέρω ότι βγήκε ένα κόμμα χωρίς πρόγραμμα (ούτε για τους τύπους να βγάλει μια φυλλάδα), ένα κόμμα που οι επιδόσεις του σε ΟΛΑ τα θέματα ήταν από 0 έως καταστροφικά και όλο αυτό το σιγοντάρισαν κάποιοι απογοητευμένοι που προβλέπω ότι θα απογοητευτούν περισσότερο. Δεν μπορώ να θυμηθώ και προφανώς ούτε και οι ίδιοι κάτι που έκαναν τα προηγούμενα χρόνια για τη χώρα. Δεν είδα ένα διαφημιστικό να λέει φτιάξαμε αυτό κάναμε το άλλο. Το μόνο που μπορώ να πω είναι η συμφωνία για τον αγωγό. ΤΙΠΟΤΑ άλλο. Κάτι γενικότητες, ρίξαμε την ανεργία και φτιάξαμε την παιδεία και τα πτυχία μας έχουν αξία. ΝΤΙΝΓΚ!!!! Γιατί ρε αδερφέ το πτυχίο σου έχει περισσότερη αξία τώρα; Μα γιατί όλοι το λένε... Ο Μπάμπης ο Σουγιάς κ.τ.λ. Το πιο τραγικό για μένα όμως είναι η θέση της χώρας και η διαπραγματευτική της δύναμη. Δεν περιμένω προσωπικά από κανέναν να μου δώσει λεφτά ή να κάνει κάτι για μένα, δεν είμαι τόσο μίζερος. Αλλά τι χώρα μου θέλω να την βλέπω ψηλά και ο μόνος τρόπος να το πετύχουμε αυτό είναι μέσω της εξωτερικής πολιτικής. Ούτε με τσαμπουκάδες, ούτε με εθνικιστικές κορώνες ούτε με πολέμουςμπορούμε να το πετύχουμε αυτό. Μόνο με εξωτερική πολιτική. Η ΝΔ το μόνο που έκανε είναι να γυρίσει τη χώρα πίσω στην προ Σημίτη εποχή, στην εποχή που η Ελλάδα ήταν Ελλαδίτσα. Δεν έχω αποδείξεις γι' αυτό. Το νιώθω όμως καθημερινά...</div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Σας ενόχλησε το δεύτερο επιχείρημα; ότι δεν έχει νόημα να υπάρχουν πολλά κόμματα στη βουλή με τις παρούσες συνθήκες; Ίσως να είναι βαρύ αλλά πείτε μου, τι να τα κάνω 2,3,7,15 κόμματα στη βουλή μικρά αδύναμα και ΧΩΡΙΣ διάθεση συνεργασίας. Αυτό είναι το μεγάλο μου πρόβλημα. Κανένα από τα μικρά κόμματα δεν θέλει να συνεργαστεί. Θα του χαλάσει η μόστρα. Τι να το κάνω να έχει 10-15 βουλευτές και να πηγαίνουν κόντρα σε ότι και αν γίνεται εκεί μέσα. Είναι τραγικό, παράλογο και υποκριτικό. Και μη μου πείτε ότι τα κόμματα τα χωρίζουν τόσο μεγάλες ιδεολογικές διαφορές σε όλα τα ζητήματα γιατί θα βάλω τα γέλια. Ειλικρινά μιλάω πως το ιδανικό θα ήταν να είχαμε πολλά κόμματα τα οποία ανά 2 ή 3 θα συνεργάζονταν και θα έφτιαχναν κυβέρνηση. Το ιδανικό για μένα σε αυτές τις εκλογές δεν θα ήταν μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ , αλλά μία προοδευτική συνεργασία ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Το αποτέλεσμα θα ήταν υπέροχο. Το πιστεύω πραγματικά. Αν όμως δεν μπορούν να υπάρξουν συνεργασίες προτιμώ να έχω ένα δυνατό κόμμα, μία δυνατή και ισχυρή κυβέρνηση. Όχι μια κυβέρνηση που θα φοβάται και θα αμφιταλαντεύεται</div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Κάτι άλλο που με ενοχλεί είναι το ότι οι περισσότεροι δεν ψηφίζουν συνειδητά. Ειδικά τρελαίνομαι με εκείνους και ξέρω πολλούς που ρίχνουν ένα ψήφο στο ΚΚΕ ή στο ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι must είναι trendy ρε αδερφέ, όσοι δεν ξέρουν τι να ψηφίσουν ή το παίζουν απογοητευμένοι από την πολιτική ζωή τον ρίχνουν εκεί. Αντιδρούμε για να αντιδρούμε. Γροθιά στο δικομματισμό με αποτέλεσμα τι; Με ποια εναλλακτική πρόταση; Προφανώς δεν αναφέρομαι στους ιδεολόγος Κομμουνιστές ή τους αριστερούς με άποψη που ολόκληρος ο τρόπος ζωής τους συνάδει με την ιδεολογία τους. Αναφέρομαι σε όλους αυτούς που είδαν τον Τσίπρα στην τηλεόραση και που θεώρησαν μετά τις μαθητικές κινητοποιήσεις ότι Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα των νέων, σε εκείνους που μετά τα αντιπολεμικά έγιναν ΚΚΕ. Η πιο συνειδητή ψήφος σε αυτές τις εκλογές έπεσε στο ΛΑΟΣ. Θεωρώ πολύ πιο χρήσιμη και πιο ειλικρινή την είσοδο του ΛΑΟΣ στην βουλή. Το ΛΑΟΣ έχει πέντε απλές ακροδεξιές απόψεις. Αν συμφωνείς το ψηφίζεις. Τουλάχιστον θα ακούσουμε και κάτι διαφορετικό στη βουλή. Τώρα γιατί έφτασε ο κόσμος να ψηφίζει ΛΑΟΣ αυτό είναι ένα άλλο θέμα το οποίο πρέπει να το ψάξουν τα υπόλοιπα κόμματα και οι πολιτικοί αναλυτές. </div><div align="justify"><br />Αναφέρθηκα σε όλους τους άλλους πλην του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Πέραν του ότι πρέπει να φύγω να πάω να τρέξιμο και εκτόνωση, θα ήθελα να δω τις εξελίξεις με τον πρόεδρο και μετά να γράψω. Ίσως συμπληρώσω κάτι αργότερα...Ουφ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-5221886919160737739?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-11654800843116347122007-09-15T18:41:00.000+03:002007-09-15T18:54:26.801+03:00<div align="justify">Enamou La La σημαίνει γέλιο, σημαίνει χαρά, σημαίνει ξενοιασιά. Enamou La La σημαίνει η αρχή, το καλύτερο κομμάτι, μόνο ευχάριστα συναισθήματα,σημαίνει αυτό που πάντα θα παραμείνει μοναδικό με φρέσκια διάθεση. Σημαίνει καλοκαίρι , σημαίνει παραλία, και μοναδικές νύχτες.</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Ίσως τελικά είναι αυτό που υπάρχει πάντα στην αρχή αλλά κάπου στο δρόμο μαζεύει πολλά περιττά, βαραίνει και χάνεται...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-1165480084311634712?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-27095358509751899402007-09-13T16:04:00.000+03:002007-09-14T09:00:36.150+03:00<div style="text-align: justify;">Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο έγκυρο site <a href="http://frikipaideia.wikia.com/">http://frikipaideia.wikia.com/</a>.<br /><br />Ένας σπουδαίος δήμος στο λεκανοπέδιο της Αττικής<span style="text-decoration: underline;"></span>. Είναι ο δήμος με το μεγαλύτερο δείκτη κατοικισιμότητας. Σε σχετική δημοσκόπηση σε κατοίκους άλλων δήμων η υπεροχή της Καλλιθέας ήταν συντριπτική. Στην ερώτηση "Σε ποιο δήμο θα θέλατε να ζείτε αν δεν ζούσατε σε αυτόν που ζείτε τώρα" το 80% των ερωτηθέντων απάντησε "<a href="http://frikipaideia.wikia.com/wiki/%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%B8%CE%AD%CE%B1">Καλλιθέα</a>",το 5% "Κηφησιά", το 5% "Γλυφάδα", το 5% "Πολιτεία",το 3% "Καστέλλα<span style="text-decoration: underline;"></span>" και το 2% "Εδώ που μένω τώρα". <span class="wikiwyg_section" id="wikiwyg_section_1"><p>Η Καλλιθέα δεν θεωρείται βεβαίως τυχαία ο καλύτερος δήμος. Είναι αυτό που λένε οι αμερικάνοι "The place to born, to live, to die"."Α place to be" θα λέγαμε εμείς. Έχει τα πάντα και ξεκινάμε να απαριθμούμε: Έχει θάλασσα (Αργοσαρωνικός), έχει ποτάμι (Ιλισσός), έχει λόφους (λόφος Σικελίας), έχει λεωφόρους με φοίνικες (Συγγρού, Θησέως), έχει την καλύτερη αγορά της Ελλάδας και την δεύτερη καλύτερη του κόσμου (Το Μιλάνο την περνάει για λίγο), έχει δύο πανεπιστήμια (Πάντειο,Χαροκόπειο), έχει άπειρες καφετέριες, έχει ηλεκτρικό σταθμό, έχει πολλά λεωφορεία, είναι στο μέσον Αθήνας και Πειραιά (Δύο μικρά προάστια της Καλλιθέας, για όσους δεν τα ξέρουν. Στο ένα έχει φτιάξει το λιμάνι της για να αποφύγει τη μόλυνση, ενώ στο άλλο έχει μεταφέρει τα αξιοθέατά της για να γλυτώσει τους λετσοτουρίστες). Αυτά είναι τα απολύτως απαραίτητα που πρέπει κάποιος να ξέρει για την Καλλιθέα. Μια απλή επίσκεψη στην φιλόξενη Καλλιθέα θα πείσει και τον πιο δύσπιστο επισκέπτη για την ακρίβεια και την αλήθεια των παραπάνω.</p>Σας περιμένουμε όλους!<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-2709535850975189940?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-12460252117703948552007-09-09T14:54:00.000+03:002007-09-09T19:51:26.587+03:00<div align="justify">Χτές βράδυ είχα πάει στο 5ο Country Music Festival στο θέατρο βράχων για να ακούσω τον <a href="http://www.tyherndon.com/">Ty Herndon</a>, έναν καλό τραγουστή ο οποίος μπορεί να μην είναι ο Νο 1 αυτή την στιγμή αλλά έχει πολλές επιτυχίες και αρκετά όμορφα τραγούδια. Το κυριότερο για μένα είναι ότι είναι ο πρώτος "διάσημος" μοντέρνος country καλλιτέχνης τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα που έρχεται στην Ελλάδα και που φυσικά έχω την ευκαιρία να παρακολουθήσω από κοντά.<br /><br />Κατά τις 9:15 βγήκαν να ανοίξουν το πρόγραμμα οι Dustball ένα καλό group που έπαιζε κυρίως παλιότερα country και rock n' roll κομμάτια ενώ λίγο πριν τον Ty Herndon ανέβηκε στη σκηνή ένας "ακουστικό" τρίο με τρεις κιθάρες το οποίο προσωπικά με κούρασε και από ότι είδα ξενέρωσε και τους γύρω. Όλα αυτά κράτησαν λίγο λιγότερο από 2 ώρες. Μας έβγαλαν την ψυχή στα προκαταρκτικά!! Τελικά όμως η αναμονή άξιζε και με το παραπάνω.<br /><br />Η 7 μελής μπάντα του Ty Herndon πήρε θέση και πριν ανέβει ο Ty στη σκηνή ξεκίνησε το πρόγραμμα με κάποια τραγούδια από τους <a href="http://www.myspace.com/thompsonsquare">Thomson Square</a> οι οποίοι κάνουν backing vocals στον Ty Herndon. Και ύστερα ήταν η ώρα του Ty! Πραγματικά δεν περίμενα να δω και να ακούσω κάτι τέτοιο! Εκπληκτική σκηνική παρουσία, φανταστική κρυστάλινη φωνή και εξαιρετικά καθαρός και γεμάτος ήχος. Μπορώ να πω ότι το ηχητικό αποτέλεσμα ήταν τέλειο και σε πολλά τραγούδια καλύτερο απο την εκτέλεση του Cd. Το πως χόρευε και κινιόταν στη σκηνή, πριν το δω, το φανταζόμουν δύσκολο για το είδος των τραγουδιών που έλεγε. Το ότι κάποιος μπορεί να τραγουδίσει τόσο καλά ζωντανά, πάλι το θεωρούσα δύσκολο και εντυπωσιάστικα! Χτες ο Ty Herndon απέκτησε έναν νέο Fun!<br /><br />Δυστυχώς το νέο του Cd δεν υπάρχει στα ελληνικά "ενημερωμένα" δισκοπωλεία και περιέργως δεν το βρίσκω να το κατεβάσω κιόλας. Πάμε για παραγγελεία όπως όλα δείχνουν. Άντε, μακάρι να έρθουν και άλλοι τέτοιοι καλλιτέχνες, να τραγουδίσουν για το μικρό κοινό τους στην Ελλάδα... Tim Mcgraw, Brad Paisley, Big &amp; Rich, Dierks Bentley σας περιμένω...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-1246025211770394855?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-8051225731247732932007-09-08T16:17:00.000+03:002007-09-09T20:40:19.500+03:00<div align="center">In my dreams your arms will find me<br />They will hold me through the night<br />And release me to my journey<br />As another day grows live<br /><br />I've got so many miles to go<br />And promises to keep<br />Right now all I wanna do<br />Is being anywhere on earth you are </div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><br /><div align="left">Τελείως διαφορετικό μουσικό στυλ από το τελευταίο album "Like Red On A Rose" του Alan Jackson...</div><br /><div align="left"></div><div align="left">Δείτε το ομώνυμο τραγούδι του album.</div><p align="center"><br /><embed name="flashObj" pluginspage="http://www.macromedia.com/shockwave/download/index.cgi?P1_Prod_Version=" src="http://services.brightcove.com/services/viewer/federated_f8/416542555" width="510" height="550" type="application/x-shockwave-flash" swliveconnect="true" seamlesstabbing="false" base="http://admin.brightcove.com" flashvars="videoId=219479229&playerId=416542555&amp;viewerSecureGatewayURL=https://services.brightcove.com/services/amfgateway&servicesURL=http://services.brightcove.com/services&amp;cdnURL=http://admin.brightcove.com&domain=embed&amp;autoStart=false&amp;" bgcolor="#FFFFFF"></embed> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-805122573124773293?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-18786603605547274102007-09-07T22:00:00.000+03:002007-09-07T22:26:48.413+03:00<div align="justify">Ναι..ναι..καλα λέει ο τίτλος. Country μουσική ακούω και το φωνάζω. Άλλοι παραξενέυονται, άλλοι το βρίσκουν ενδιαφέρον και άλλοι κοροϊδέυουν. Όχι η country δεν είναι αποκλειστικά καουμπόικα, δεν έχει banjo (άλλο είδος - bluegrass , επίσης μου αρέσει πολύ), είναι μουσική και όχι πολιτική. Τι έχει; στίχο, μουσική, μελωδία, φωνές και πάνω από όλα συναίσθημα. </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify">Πάνε κοντά 7 χρόνια που άρχισα να ακούω συστηματικά. Έως τότε, απλά άκουγα και δεν με χάλαγε. Πού αλλού; στην εκπομπή του Ν. Γκαραβέλα, από την εποχή του Galaxy 92.2. Τώρα η κατάσταση έχει προχωρήσει. Μέχρι Cd αυθεντικά αγοράζω από albums που τα έχω ήδη σε mp3!!! Δεν θέλω σχόλια! :) Αυτή τη στιγμή ακούω το τραγούδι που τα ξεκίνησε όλα.. </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"></div><div align="center"><strong><u>Tim McGraw - Please Remember Me</u></strong></div><div align="center"><strong><u></u></strong></div><br /><div align="center"><strong><u></u></strong></div><div align="center"></div><div align="center">When all our tears have reached the sea </div><div align="center">Part of you will live in me </div><div align="center">Way down deep inside my heart </div><div align="center">The days keep coming without fail </div><div align="center">A new wind is gonna find your sail </div><div align="center">That's where your journey starts </div><br /><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"> </div><div align="center">You'll find better love</div><div align="center">Strong as it ever was </div><div align="center">Deep as the river runs</div><div align="center">Warm as the morning sun </div><div align="center">Please remember me </div><br /><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"> </div><div align="center">Just like the waves down by the shore </div><div align="center">We're gonna keep on coming back for more </div><div align="center">Cause we don't ever wanna stop </div><div align="center">Out in this brave new world you seek </div><div align="center">Oe'r the valleys and the peaks </div><div align="center">And I can see you on the top</div><br /><div align="center"> </div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"><strong>Remember me when you're out walkin' </strong></div><div align="center"><strong>When snow falls high outside your door </strong></div><div align="center"><strong>Late at night when you're not sleepin' </strong></div><div align="center"><strong>And moonlight falls across your floor</strong> </div><div align="center">And I can't hurt you anymore </div><div align="center"><br /></div><div align="center"></div><div align="left">Καληνύχτα και σε σένα όπου και αν βρίσκεσαι... </div><div align="left">όπως θα έλεγε και ο ραδιοφωνικός παραγωγός...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-1878660360554727410?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-16784709354006343762007-09-06T22:53:00.000+03:002007-09-07T22:27:08.630+03:00Ακούω αντίλογο.... <br /><br /><embed src='http://www.brightcove.com/playerswf' bgcolor='#FFFFFF' flashVars='allowFullScreen=true&initVideoId=1177179677&servicesURL=http://www.brightcove.com&viewerSecureGatewayURL=https://www.brightcove.com&cdnURL=http://admin.brightcove.com&autoStart=false' base='http://admin.brightcove.com' name='bcPlayer' width='486' height='412' allowFullScreen='true' allowScriptAccess='always' seamlesstabbing='false' type='application/x-shockwave-flash' swLiveConnect='true' pluginspage='http://www.macromedia.com/shockwave/download/index.cgi?P1_Prod_Version=ShockwaveFlash'></embed><br /><br />Ορίστε.. Παρακαλώ;<br /><br />Ή κουφάθηκα ή όντως δεν ακούγεται τσιμουδιά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-1678470935400634376?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-69026528922420472082007-09-05T19:09:00.000+03:002008-12-09T15:45:20.854+02:00<div align="justify">Σήμερα έπεσαν στα χέρια μου αυτές οι φωτογραφίες και δεν μπορούσα να μην τις αναδημοσιεύσω και εγώ εδώ. Εκπληκτική δουλειά με βαθύτερα νοήματα!!!<br /><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/Rt7Zo-nA8EI/AAAAAAAAAw8/mkpG76HnPRM/s1600-h/empristes.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106758325509353538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/Rt7Zo-nA8EI/AAAAAAAAAw8/mkpG76HnPRM/s320/empristes.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/Rt7Zi-nA8DI/AAAAAAAAAw0/RnZIbU356wc/s1600-h/giorgakis.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106758222430138418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/Rt7Zi-nA8DI/AAAAAAAAAw0/RnZIbU356wc/s320/giorgakis.jpg" border="0" /> <p align="justify"></a><br /><br /><br /><strong>Giorgakis Rockssss!!!</strong><br /><br /><u>Υ.Γ :</u> </p><p align="justify">Όπως είδα εκ των υστέρων, οι εκπληκτικές αυτές αφίσες εμφανίστηκαν στις 16 Ιουλίου!!! στο http://salata.wordpress.com . Ίσως να πρέπει να αναιρέσω τα περί βαθύτερων νοημάτων. </p><p align="justify">Οι άνθρωποι είναι <strong>προφήτες</strong>!!!!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-6902652892242047208?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-8897728762882964192007-09-05T13:19:00.000+03:002007-09-05T13:31:35.262+03:00<div style="text-align: justify;">Επιτέλους η μεγάλη στιγμή έφτασε! Το σήριαλ είχε αίσιο τέλος (είχε ή έχει και συνέχεια;) και χτες έκλεισα το πολυπόθητο αυτοκίνητο που τόσο σας κούρασα με τα δύο προηγούμενα posts. O ευγενικός πωλητής ήταν εκεί. Μου απάντησε σε όλα τα ερωτήματα με ακρίβεια και υπογράψαμε για το μαύρο Opel Astra GTC Cosmo με τα 180 άλογα και το πανοραμικό παρμπρίζ. Τα δώρα συμπαθητικά. Το OPC Line ένα body kit της OPEL, συναγερμός και αισθητήρας παρκαρίσματος (μην κοροϊδεύετε! δεν έχει καλή ορατότητα πίσω.. είναι πολύ sportif!!).<br /><br />Το αυτοκίνητο είναι στο δρόμο και γύρω στα τέλη Οκτώβρη θα το έχω στα χέρια μου. Αν το αυτοκίνητο δεν το είχαν ήδη παραγγείλει και έπρεπε να βάλουμε νέα παραγγελία πιθανών να το έβλεπα από το νέο έτος. Αυτά με τα αυτοκίνητα. Να ηρεμήσουμε όλοι για λίγο καιρό, μέχρι βέβαια να το παραλάβω! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-889772876288296419?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-62188312360767513242007-09-03T19:19:00.000+03:002007-09-03T19:33:45.169+03:00<div align="justify">Εμ έλα που δεν μπορώ να απαντήσω ούτε εγώ!!! </div><div align="justify">Πήγα στην αντιπροσωπεία της OPEL όλο χαρά.</div><div align="justify">-Πού είναι ο κ. Χ; </div><div align="justify">-Αύριο θα είναι εδώ. </div><div align="justify">Αφού μιλήσαμε λίγο για το αυτοκίνητο τον ρώτησα τι θέλει να το κλείσω και αφού μου είπε άλλα πράγματα από τον πρώτο πωλητή του είπα ξανά να μου το κρατήσει (ήταν 2-3 φορά που του έδινα να καταλάβει ότι το ήθελα). Κάτι έγραψε σε ένα χαρτί το οποίο θα έδινε στον κ. Χ. Τελικά τι έγινε; Εγώ να είμαι ήσυχος; Πραγματικά δεν έφυγα με σαφή εικόνα. Έφυγα με μια αίσθηση σαν να ήθελαν να το κρατήσουν το αυτοκίνητο για πάρτυ τους. </div><div align="justify"></div><div align="justify">Γενικότερα οι συμπεριφορές που έχω έρθει αντιμέτωπος στις αντιπροσωπείες είναι από άσχημες έως αδιάφορες. </div><div align="justify"></div><div align="justify">ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΥΛΑΤΕ ΡΕ!!!!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-6218831236076751324?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-28256043219320675492007-09-01T15:06:00.000+03:002008-12-09T15:45:21.261+02:00<div align="justify">Μήνες τώρα, ψάχνω, ρωτάω, ονειρεύομαι... Όλοι οι γνωστοί και φίλοι έχουν καταραστεί την ημέρα που εγώ ξεκίνησα να ψάχνω για αυτοκίνητο και αυτοί είναι υποχρεωμένοι να συζητούν μαζί μου, τις κάθε είδους υπαρξιακές ανησυχίες μου. Μήπως αυτό είναι πολύ αργό, μήπως το άλλο βγάζει περισσότερες ζημιές από το άλλο, μήπως δεν μου πηγαίνει...<br /><br />Πάνε 5 μήνες που έχω ξεκινήσει την έρευνα και τελικά φαίνεται ( αν με άκουγε κανείς θα με έβριζε!!! Τι φαίνεται; εσύ μας είπες ότι θα πας να το κλείσεις!!) να έχω καταλήξει κάπου.<a href="http://2.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RtlfTunA7_I/AAAAAAAAAwU/eWxzK65tYug/s1600-h/new1473d.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105216445134991346" style="FLOAT: right; MARGIN: 10px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/RtlfTunA7_I/AAAAAAAAAwU/eWxzK65tYug/s320/new1473d.jpg" border="0" /></a>Στην αρχή ένθερμος υποστηρικτής και λάτρης της Alfa Romeo, είχα ερωτευτεί την 147. "Όταν θα έχω λεφτά, αυτό το αυτοκίνητο θα πάρω" έλεγα. Και ήρθε η στιγμή που η αγορά αυτοκινήτου δεν ήταν κάτι μακρινό αλλά κάτι που θα συνέβαινε και μαζί του θα συμπαρέσυρε ένα μεγάλο Χ χρηματικό ποσό. Εκεί είναι που άρχισαν τα προβλήματα. Άλλο να λες θα πάρω αυτό και άλλο να ξέρεις ότι θα το κάνεις. Η γνωστή διαφορά Θεωρίας και Πράξης. Όπως λέει και ο φίλος μου ο Βασίλης :<br /><br /><strong>"Η Διαφορά της Θεωρίας από την Πράξη είναι πολύ μικρή στη Θεωρία και πολύ μεγάλη στην Πράξη"</strong><br /><br />Έτσι λοιπόν μπήκαν στο παιχνίδι και άλλα μοντέλα και άρχισα να ψάχνω και άλλα πράγματα σε ένα αυτοκίνητο. Όλα αυτά για έναν λόγο. Ο φόβος μήπως μετά την αγορά το μετάνιωνα ή ανακάλυπτα πως με τα χρήματα που διέθετα μπορούσα να κάνω κάποια καλύτερη αγορά. Και αν ακόμα δεν ήταν καλύτερη να ήξερα ακριβώς σε ποια σημεία υστερεί αυτό που θέλω να αγοράσω. Δεν θέλω να έχω εκπλήξεις μετά. Το ίδιο βέβαια για οποιαδήποτε "μεγάλη" αγορά κάνω. Βάσανο για τους γύρω μου! Μόνο ο Άκης με καταλαβαίνει, φαίνεται να έχει την ίδια αρρώστια με εμένα.<br /><br />Τελικά τον τελευταίο μήνα να μην τα πολυλογώ ( ήδη το έχω κάνει βέβαια!!) έμειναν δύο σοβαροί υποψήφιοι. Η Alfa Romeo 147 που με ακολουθούσε από την αρχή και το Opel Astra GTC. Το ένα πιο φινετσάτο και ίσως πιο όμορφο εξωτερικά το άλλο πιο επιθετικό και νεανικό με απίστευτη δύναμη. Η σύγκριση ίσως δεν είναι δίκαιη. Η 147 1600 κυβικά με 120 άλογα ενώ η έκδοση του GTC που είχα κολήσει 1600 κυβικά turbo με 180 άλογα. Πριν πάω για τα test drive η Alfa είχε προβάδισμα, παρόλη την ηλικία της (έχει πάνω από 6 χρόνια που βγήκε) και τα προβληματάκια που με ανησυχούσαν (τίτλος του πιο ζημιάρικου αυτοκινήτου, μεγάλη κατανάλωση, 3/5 αστέρια στο crash test).<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/Rtlgh-nA8AI/AAAAAAAAAwc/Z56XcLHU_pI/s1600-h/78355_5w.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105217789459755010" style="MARGIN-TOP: 10px; FLOAT: left; MARGIN-LEFT: 10px; CURSOR: hand; MARGIN-RIGHT: 10px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__xn_ScVk7sg/Rtlgh-nA8AI/AAAAAAAAAwc/Z56XcLHU_pI/s320/78355_5w.jpg" border="0" /></a>Την απάντηση τελικά αν και δεν το περίμενα, την έδωσε το test drive. To GTC με τρόμαξε ευχάριστα ενώ η Alfa η οποία ήξερα ότι δεν θα ήταν τόσο δυνατή δεν μου έκανε το κλικ με την περίφημη οδηγική της συμπεριφορά, τον ήχο και την σπορ καρδιά. Για την ποιότητα κατασκευής δεν το συζητώ ενώ το εσωτερικό του GTC το βρίσκω πιο όμορφο και μοντέρνο. Τα προβλήματά μου τελείωσαν εκεί. Όχι όμως και των γύρω μου, αφού έπρεπε να αποφασίσω έκδοση, εξοπλισμούς και άλλα τέτοια!<br /><br />Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία. Είμαι έτοιμος την Δευτέρα να πάω να παραγγείλω το αυτοκίνητο μου. Αν το κάνω, θα σας ενημερώσω για την τελική επιλογή, τον χρόνο παράδοσης και ίσως ασχοληθώ και με τον χαμό και την ασχετοσύνη των αντιπροσωπειών/διανομέων.<br /><br />Ουφ.. Κουράστηκα..Πραγματικά ;-)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-2825604321932067549?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35697981.post-77403970732024393612007-08-31T11:33:00.000+03:002007-09-01T15:58:53.250+03:00<div align="justify">Life is a highway και εμείς κινούμαστε πάνω της. Άλλοι πιο γρήγορα, άλλοι πιο αργά, άλλοι επικίνδυνα, άλλοι σταθερά. Κάποιοι δεν τα καταφέρνουν μέχρι το τέλος και κάποιοι σε πετάνε απ'έξω. Κάποιοι σταματούν να σε βοηθήσουν και κάποιοι πάνε πιο αργά μόνο και μόνο για να πάνε μαζί σου....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35697981-7740397073202439361?l=ikapet.blogspot.com' alt='' /></div>Iliasnoreply@blogger.com1