Showing posts with label σκέψεις. Show all posts
Showing posts with label σκέψεις. Show all posts

Thursday, February 11, 2010

Μεγαλώνοντας

Τρέξιμο... εκτός από σωματική άσκηση, έχει αποδειχθεί και μια πρώτης τάξης ευκαιρία για εσωτερικές αναζητήσεις, αναδρομές και σχέδια για το μέλλον... Παρελθόν, παρόν, μέλλον... Μόνος παρέα με τη μουσική και τις σκέψεις μου, όλη η ζωή περνάει από μπροστά μου...

Μαντζαγριωτάκη, νήπιο, μυρωδιές, Πλάτωνος, δημοτικό, βεράντα, μπάλα, Πλάτωνος, παιδιά σπίτι παιχνίδια, Γυμνάσιο, Παρίσι, φιλίες, στενοχώριες, χαρές εκδρομές, στίβος, Λύκειο, έρωτες, εμπειρίες, αγώνες, Μαντζαγριωτάκη, διακρίσεις, εξετάσεις, όνειρα, Πάτρα, μαθηματικό, εξετάσεις, Πανεπιστήμιο Πειραιά, Πληροφορική, εξετάσεις, σχέσεις, Πειραίας, Πασαλιμάνι, Πειραϊκή, διακρίσεις, Μεταπτυχιακό, ΑΣΟΕ, Lancia, Θάνατος, ΤΕΙ Πειραιά, στρατός, μοναξιά, Θήβα, Βόλος, Λάρισα, απόλυση, ΤΕΙ, Vodafone, IBM, Opel, όνειρα, Μαγιόρκα, Βιέννη, Ελβετία, 30, πείσμα, αλλαγή, χρήματα, νέα δουλειά, νέα όνειρα, σπίτι μόνος, ψάξιμο, δυαράκι, ελευθερία, παρέες, ζεστές στιγμές, ταξίδια, πρόταση γάμου, γάμος, οικογένεια, παιδιά, στιγμές, εμπειρίες, συγκίνηση, χέρι χέρι, τέλος....

Τα παιδιά που μεγαλώσαμε μαζί, ακόμα με τα ίδια παιδιά πίνω καφέ. Τα ¨παιδιά" έγιναν επιστήμονες, στελέχη, επαγγελματίες Τα "παιδιά" παντρεύονται , κάνουν παιδιά...καθένας το δρόμο του... και φαίνεται να πετυχαίνει... Ότι κάποτε το κοιτούσαμε από χαμηλά με δέος τώρα το ζούμε, το κατακτούμε, το απομυθοποιούμε, χρόνο με το χρόνο... Ο χρόνος κυλάει, τα παλιά όνειρα βγαίνουν αληθινά, τα ανεκπλήρωτα όνειρα γίνονται νέα όνειρα, τα ασήμαντα όνειρα ξεχνιούνται. Καλές, κακές στιγμές. Όλα συμβαίνουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Εκείνα που κάποτε σκέφτηκες, τώρα γίνονται. Αυτά που τώρα σκέφτεσαι θα γίνουν, αρκεί να πρασινίσει μία μία λέξη... μέχρι το τέλος...


Sunday, September 28, 2008

Τα τρία Π.. ('Οχι αυτά που νομίζεις...)

Πως, Πότε, Που...

Τα πάντα φαίνονται εφικτά και είναι, αρκεί ο συνδυασμός του τρόπου, του χρόνου και του τόπου να είναι ο κατάλληλος. Τα πιο απίθανα πράγματα μπορούν να επιτευχθούν και οι πιο κρυφές επιθυμίες μπορούν  να εκπληρωθούν. Τίποτα δεν είναι αδύνατον. 

Το ερώτημα είναι πόσο πολύ ή λίγο τα κουμαντάρουμε όλα αυτά. Ποιος είναι ο σωστός χρόνος, έδωσα αυτό που έπρεπε την κατάλληλη στιγμή. Τι θα γινόταν αν... Ειδικά το τελευταίο κλασική βλακώδης απορία... Αν δεν έκανες το Α δεν θα ήξερες και τη συνέπειά του καθώς επίσης και δεν σου εγγυάται κανείς ότι αν έκανες το Β θα είχες καλύτερο αποτέλεσμα από το Α. Συμπέρασμα τα πάντα είναι ρευστά, σχετικά και απολύτως ανεξέλεγκτα. 

Τίποτα δεν σου ανήκει ενώ ταυτόχρονα μπορείς να αποκτήσεις ότι θες. Σκέψου μία κατάσταση που οδηγήθηκε σε επιτυχία. Όλα τα "πιόνια" του παιχνιδιού στήθηκαν έτσι ώστε με τις δικές σου κατάλληλες ενέργειες (οι οποίες ίσως να μην ήταν οι μοναδικές "σωστές") να κερδίσεις την παρτίδα. Πόσο μακρινό και δύσκολο φαινόταν κάτι στην αρχή και πόσο απλά έφτασε η επιτυχία. Ο μηχανισμός μπήκε μπροστά και σαν καλοκουρδισμένο ρολόι ξεκίνησε να δουλεύει με κατάληξη την επίτευξη του μακρινού στόχου. Πόσο δύσκολο είναι να σκεφτείς, ότι οποιοσδήποτε στόχος είναι εφικτός αν τα πιόνια είναι στη θέση τους (ή τα τοποθετήσεις εσύ εκεί), ο χρόνος της πρώτης κίνησης είναι ο σωστός και οι δικές σου ενέργειες είναι αυτές που απαιτούνται στη συγκεκριμένη παρτίδα;

Όλα αυτά τα μπερδεμένα κάνοντας σκέψεις για τις προσωπικές επιτυχίες και αποτυχίες.  Το μεγάλο ερώτημα το οποίο είμαι πεπεισμένος ότι ποτέ δεν πρόκειται να απαντηθεί, είναι το κατά πόσο κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά με διαφορετική κατάληξη. Ποτέ δεν θα μάθουμε. Είναι όλα προσχεδιασμένα;  Αν πιστεύεις ότι είναι τότε δεν μπορείς να κάνεις κάτι διαφορετικό, αν πιστεύεις πως μπορείς να αλλάξεις κάτι, πως είσαι σίγουρος πως αυτή η αλλαγή που επιχειρείς, δεν είναι και αυτή προσχεδιασμένη! 

Κάνε ότι είναι να κάνεις και προχώρα.. Διασκέδασέ το... Δεν έχεις και πολλές επιλογές!