Περι αυτοκινήτων και άλλων δεινών

Εξαφανισμένος τόσο καιρό, περιμένω άλλοτε υπομονετικά και άλλοτε όχι, να παραλάβω το αυτοκίνητο μου (ναι ναι αυτό που μας απασχόλησε στην αρχή αυτού του blog). Με λίγα λόγια η Dyna Motors έχει καθυστερήσει στην παράδοση και μου έχει σπάσει τα νεύρα. Η παράδοση θα γινόταν το αργότερο μέχρι τις 6 Νοεμβρίου. Από τότε ξεκίνησε η γνωστή ιστορία, και αύριο και από Δευτέρα..και αύριο Σήμερα ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα το έπαιρνα. Αλλά στη 1 το μεσημέρι σκάει τηλέφωνο ο κ. Τάδε με ενημερώνει ότι δεν μπόρεσαν να βγάλουν τις πινακίδες. Και άντε νεύρα και άντε περίμενε αύριο μπας και το πάρεις.

Τουλάχιστον μέσα σε αυτό τον χαμό βρήκα επιτέλους πάρκινγκ, οπότε το "τερατάκι" απέκτησε το σπίτι του. Επίσης από την απελπισία πήγαμε και το είδαμε από κοντά σήμερα το απόγευμα. Έστεκε μόνο του και στεναχωρημένο, περιμένοντας τον ιδιοκτήτη του... Κατά τα άλλα σκατά. Ευτυχώς που είναι το αυτοκίνητο να περιμένουμε και κάποιες καλές παρέες που μας κάνουν να ξεχνιόμαστε.

Απόρησα με τους ανθρώπους, μετά το ξανασκέφτηκα, μετά εκνευρίστηκα, μετά στεναχωρήθηκα, μετά πείσμωσα, μετά απογοητεύτηκα. Όλοι έχουμε την τάση να ρίχνουμε την αιτία των πραγμάτων στο κενό, στο αόρατο, στη μοίρα. Ο χαμός του πατέρα μου μεταξύ των χιλιάδων πραγμάτων που μου άφησε, με έμαθε και να κάνω αυτό που θέλω να κάνω σήμερα. Αύριο μπορεί να μην υπάρχω. Θα βάλω λοιπόν όλες μου τις δυνάμεις στο να κάνω κάτι και να το κάνω ΤΩΡΑ! Όχι στο να πείσω τον εαυτό μου να μην το κάνω και μέσα μου να περηφανεύομαι ότι πήρα την πιο σημαντική και δύσκολη απόφαση στον κόσμο (Τα πράγματα δουλεύουν πολύ πιο απλά). Χαλαρά να το αφήσω στην άμοιρη μοίρα και μετά τι; Τι έγινε; μου βγήκε; αν δεν μου βγήκε δεν φταίει η μοίρα αλλά εγώ που το άφησα σε αυτή. Ασυναρτησίες; μπορεί...

To έκλεισα ;

Εμ έλα που δεν μπορώ να απαντήσω ούτε εγώ!!!

Πήγα στην αντιπροσωπεία της OPEL όλο χαρά.

-Πού είναι ο κ. Χ;

-Αύριο θα είναι εδώ.

Αφού μιλήσαμε λίγο για το αυτοκίνητο τον ρώτησα τι θέλει να το κλείσω και αφού μου είπε άλλα πράγματα από τον πρώτο πωλητή του είπα ξανά να μου το κρατήσει (ήταν 2-3 φορά που του έδινα να καταλάβει ότι το ήθελα). Κάτι έγραψε σε ένα χαρτί το οποίο θα έδινε στον κ. Χ. Τελικά τι έγινε; Εγώ να είμαι ήσυχος; Πραγματικά δεν έφυγα με σαφή εικόνα. Έφυγα με μια αίσθηση σαν να ήθελαν να το κρατήσουν το αυτοκίνητο για πάρτυ τους.

Γενικότερα οι συμπεριφορές που έχω έρθει αντιμέτωπος στις αντιπροσωπείες είναι από άσχημες έως αδιάφορες.

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΥΛΑΤΕ ΡΕ!!!!!!

Αγορά Αυτοκινήτου

Μήνες τώρα, ψάχνω, ρωτάω, ονειρεύομαι... Όλοι οι γνωστοί και φίλοι έχουν καταραστεί την ημέρα που εγώ ξεκίνησα να ψάχνω για αυτοκίνητο και αυτοί είναι υποχρεωμένοι να συζητούν μαζί μου, τις κάθε είδους υπαρξιακές ανησυχίες μου. Μήπως αυτό είναι πολύ αργό, μήπως το άλλο βγάζει περισσότερες ζημιές από το άλλο, μήπως δεν μου πηγαίνει...

Πάνε 5 μήνες που έχω ξεκινήσει την έρευνα και τελικά φαίνεται ( αν με άκουγε κανείς θα με έβριζε!!! Τι φαίνεται; εσύ μας είπες ότι θα πας να το κλείσεις!!) να έχω καταλήξει κάπου.Στην αρχή ένθερμος υποστηρικτής και λάτρης της Alfa Romeo, είχα ερωτευτεί την 147. "Όταν θα έχω λεφτά, αυτό το αυτοκίνητο θα πάρω" έλεγα. Και ήρθε η στιγμή που η αγορά αυτοκινήτου δεν ήταν κάτι μακρινό αλλά κάτι που θα συνέβαινε και μαζί του θα συμπαρέσυρε ένα μεγάλο Χ χρηματικό ποσό. Εκεί είναι που άρχισαν τα προβλήματα. Άλλο να λες θα πάρω αυτό και άλλο να ξέρεις ότι θα το κάνεις. Η γνωστή διαφορά Θεωρίας και Πράξης. Όπως λέει και ο φίλος μου ο Βασίλης :

"Η Διαφορά της Θεωρίας από την Πράξη είναι πολύ μικρή στη Θεωρία και πολύ μεγάλη στην Πράξη"

Έτσι λοιπόν μπήκαν στο παιχνίδι και άλλα μοντέλα και άρχισα να ψάχνω και άλλα πράγματα σε ένα αυτοκίνητο. Όλα αυτά για έναν λόγο. Ο φόβος μήπως μετά την αγορά το μετάνιωνα ή ανακάλυπτα πως με τα χρήματα που διέθετα μπορούσα να κάνω κάποια καλύτερη αγορά. Και αν ακόμα δεν ήταν καλύτερη να ήξερα ακριβώς σε ποια σημεία υστερεί αυτό που θέλω να αγοράσω. Δεν θέλω να έχω εκπλήξεις μετά. Το ίδιο βέβαια για οποιαδήποτε "μεγάλη" αγορά κάνω. Βάσανο για τους γύρω μου! Μόνο ο Άκης με καταλαβαίνει, φαίνεται να έχει την ίδια αρρώστια με εμένα.

Τελικά τον τελευταίο μήνα να μην τα πολυλογώ ( ήδη το έχω κάνει βέβαια!!) έμειναν δύο σοβαροί υποψήφιοι. Η Alfa Romeo 147 που με ακολουθούσε από την αρχή και το Opel Astra GTC. Το ένα πιο φινετσάτο και ίσως πιο όμορφο εξωτερικά το άλλο πιο επιθετικό και νεανικό με απίστευτη δύναμη. Η σύγκριση ίσως δεν είναι δίκαιη. Η 147 1600 κυβικά με 120 άλογα ενώ η έκδοση του GTC που είχα κολήσει 1600 κυβικά turbo με 180 άλογα. Πριν πάω για τα test drive η Alfa είχε προβάδισμα, παρόλη την ηλικία της (έχει πάνω από 6 χρόνια που βγήκε) και τα προβληματάκια που με ανησυχούσαν (τίτλος του πιο ζημιάρικου αυτοκινήτου, μεγάλη κατανάλωση, 3/5 αστέρια στο crash test).
Την απάντηση τελικά αν και δεν το περίμενα, την έδωσε το test drive. To GTC με τρόμαξε ευχάριστα ενώ η Alfa η οποία ήξερα ότι δεν θα ήταν τόσο δυνατή δεν μου έκανε το κλικ με την περίφημη οδηγική της συμπεριφορά, τον ήχο και την σπορ καρδιά. Για την ποιότητα κατασκευής δεν το συζητώ ενώ το εσωτερικό του GTC το βρίσκω πιο όμορφο και μοντέρνο. Τα προβλήματά μου τελείωσαν εκεί. Όχι όμως και των γύρω μου, αφού έπρεπε να αποφασίσω έκδοση, εξοπλισμούς και άλλα τέτοια!

Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία. Είμαι έτοιμος την Δευτέρα να πάω να παραγγείλω το αυτοκίνητο μου. Αν το κάνω, θα σας ενημερώσω για την τελική επιλογή, τον χρόνο παράδοσης και ίσως ασχοληθώ και με τον χαμό και την ασχετοσύνη των αντιπροσωπειών/διανομέων.

Ουφ.. Κουράστηκα..Πραγματικά ;-)